De eerste warme zonnestralen ontlokten de afgelopen weken weer heel wat overhaaste kledingcombinaties. De straten werden overspoeld met mensen in korte broek en slippers aab, die iets te enthousiast hun witte beentjes aan het zonlicht blootstelden. Overdag kwamen ze er nog mee weg, terwijl ze op zonovergotene pleintjes het ene blik Heineken na het andere dronken, maar eens de avond viel (rond 6 uur) kleurden ze blauw en begonnen ze te bibberen. Hun woorden glipten stotterend langs hun klapperende tanden terwijl ze je ervan probeerden te overtuigen dat ze niet aan het bevriezen waren. Steek je tenen weg, gast – het is verdomme nog maar februari!