De afgelopen twee decennia hebben wetenschappers ongelofelijk veel onderzoek gedaan naar wat vrouwen nou eigenlijk willen en wat hen drijft. Want ja, voor de gemiddelde man is de vrouw natuurlijk een enorm mysterieus wezen. Maar gelukkig, nu is er een onderzoek uitgekomen dat vertelt hoe het écht zit met de invloed van onze hormonen op ons gedrag. 

De meeste van die onderzoeken gingen ongeveer zo: ze brachten een groep vrouwen samen in een laboratorium, er werd gevraagd naar hun seksuele voorkeur en vervolgens werden de cycli van de vrouwen gemonitord om daar aanwijzingen uit te halen voor de eb en vloed aan hormonen in het mysterieuze vrouwenlichaam.

Dit zorgde voor wonderlijke uitkomsten. Zo zou onze cyclus beslissen of we tijdens de verkiezingen stemmen op Rutte of Samson. En zouden we op ons vruchtbaarste punt achter Tarzan aan rennen en zodra het eitje verdwenen is als een blok vallen voor het slapste lulletje rozenwater.

Deze onderzoeken vertellen ons dus niet alleen dat we zo’n zes dagen in de maand veranderen in chagrijnige chocolabehoevende bitches, maar ook dat de rest van ons niet-ongestelde leven volledig bepaald wordt door onze cyclus.

Ik vind het  nogal wat om zoveel op te hangen aan de menstruatiecyclus, en gelukkig dachten psychologen van de Universiteit van Zuid-Californië dat ook. Zij hebben vorige maand een meta-analyse gepubliceerd van 58 onderzoeken en experimenten waarin getest werd of vrouwen een voorkeur hadden voor mannelijkheid, dominantie, symmetrie, gezondheid, vriendelijkheid en het testosterongehalte bij hun partners, en of dit veranderde gedurende hun cyclus. Uitkomst: nee, dat gebeurde niet.

De psychologen analyseerden eerdere studies waarin met verschillende sociologische instrumenten onderzoek werd gedaan naar de voorkeuren van vrouwen als het gaat om lichaamshaar, kinlengte, symmetrie in het gezicht, sociale interactiviteit en de loophouding van mannen. Dit zouden namelijk allemaal tekenen zijn van mannelijkheid. Ja, die kinlengte heren, daar raken wij enorm opgewonden van. En die voorkeuren werden op verschillende momenten tijdens de cyclus gemeten.

Eigenlijk was de conclusie dat zowel vruchtbare als niet-vruchtbare vrouwen een voorkeur hebben voor gespierde, dominante, symmetrische en gezonde mannen. Deze voorkeuren bleven relatief gelijk door de hele menstruatiecyclus heen. En vrouwen die in het niet-vruchtbare deel van hun cyclus waren –het punt waarop de hormoonspiegel lijkt op die van een zwangere vrouw– vielen niet spontaan voor lievere en vriendelijkere mannen.

Hoe komt het dan dat we nog altijd horen dat de menstruatiecyclus zowel ons liefdesleven als de rest van ons hele bestaan drastisch beïnvloedt?

Uit het onderzoek van de Amerikaanse psychologen bleek dat veel eerdere studies het niet zo nauw namen met de lengte van de vruchtbaarheidsperiode: we zouden twaalf in plaats van zes dagen ongesteld zijn. Ook bleek dat onderzoeken die géén link legden tussen de menstruatiecyclus en de voorkeuren van vrouwen minder snel gepubliceerd werden, ondanks dat ze vaak nauwkeuriger waren uitgevoerd. Wetenschappelijke tijdschriften vertellen dus liever dat er wel een verband is.

En zo is het een algemeen aangenomen ding geworden: onze cyclus is bepalend voor ons hele leven. “Het feit dat wij nog geen consistent effect van vrouwelijke hormonen op vrouwelijke partnervoorkeuren hebben gevonden, sluit deze invloeden niet uit. Maar ons onderzoek suggereert dat deze effecten minimaal tot helemaal niet aanwezig zijn,” zegt Wendy Wood, professor in psychologie en business aan de Universiteit van Zuid-Californië. “Door te vertrouwen op achterhaalde theorieën die uitgaan van de biologie en daarmee cultuur uitsluiten, kunnen evolutionaire psychologen een aantal van de meest belangrijke en typische menselijke processen missen. Zoals ons opmerkelijke vermogen om controle over ons eigen gedragen uit te oefenen.”

We willen de keuzes van vrouwen in kaart brengen door middel van hun vruchtbaarheidscyclus om zo het menselijk gedrag te begrijpen vanuit een evolutionaire verklaring. Maar dit is achterhaald. Vrouwen menstrueren niet meer zoals vroeger: onze voormoeders waren óf zwanger, óf bezig met het geven van borstvoeding. Terwijl moderne vrouwen heel regelmatig menstrueren en maar een paar korte pauzes hiervan nemen om een kind te krijgen. Ook verstoort anticonceptie de evolutionaire invloeden.

Dus nee mannen, het punt in onze cyclus bepaalt niet op wie we stemmen tijdens de verkiezingen, niet of we willen bankhangen met onze partner of de hort op willen met een vreemde vent en niet of we er met Tarzan vandoor gaan of met een lulletje rozenwater. Maar blijf vooral chocola voor ons kopen als we veranderen in chagrijnige bitches, dat doet ons altijd goed.