De jaarlijkse Mars voor het Leven vond in december in Den Haag plaats en wat was het gezellig. Ik had een anti-abortus-demonstratie verwacht met verbitterde mensen, boze gezichten en de ME met rondzwaaiende gummiknuppels. Precies zoals ik gewend ben van de demonstraties die ik op televisie zie. De Mars voor het Leven was allesbehalve dat. Conservatieve christenen konden genieten van speeches van mensen die zelf bijna door hun ouders waren geaborteerd en dus superblij waren om er die dag bij te zijn. Gelukkig viel er ook nog wat te rellen.

Meteen na aankomst liep ik deze lieverd tegen het lijf. Ik vind oude vrouwtjes de leukste wezens op deze aarde en ook dit is een topper aan het firmament. Gulle lach, lieve ogen, het haar vers uit de krulspelden, van die lekkere zachte knijpwangen en een angstaanjagende, streng christelijke boodschap. Wat een poepie. 

Zoals het hoort bij een christelijke bijeenkomst kon ook hier misbruik van de allerjongsten niet uitblijven.  

Voor het gemeenschappelijk gebed trapten ook toevallige passanten even op de rem. 

Deze hobbyschilder maakt een onduidelijk statement met een eigen creatie. 

De man achter de microfoon stal die dag de show met een vlammende speech. Zijn ouders hadden hem liever niet gewild, maar gelukkig was abortus tijdens de Tweede Wereldoorlog verboden. O ja, hij maakte het publiek meerdere keren aan het lachen maar ik ben vergeten waarom. Niet mijn humor.

Ha, eindelijk wat actie in de tent! Pro-abortus-activistes trokken al tierend het plein over met teksten als “WEG MET CHRISTENFUNDAMENTALISTEN”, “BAAS IN EIGEN BUIK” en mijn favoriet “MOETEN WE STRAKS ECHT WEER MET EEN BREINAALD AAN DE GANG?” Na een tijdje de happening verstoord te hebben verzocht de politie deze twee te vertrekken. 

Het verzoek werd door deze die-hard totaal niet serieus genomen en ze schreeuwde lekker verder. De duivelse drietand waarmee ze zwaait getuigd van een gezonde dosis zelfspot waardoor ik haar meteen mocht.

Uiteindelijk werd ze hardhandig een politiebusje in geslingerd. 

De andere Baas in Eigen Buik koos eieren voor haar geld en verschanste zich zo onopvallend mogelijk achter een boom. 

Bepalen wie koffie ging halen was die dag de moeilijkste taak voor deze mannen. 

Kinderen renden vrolijk over het plein en hadden een geweldige dag.

Deze man toeterde op commando tegen abortus. Waarom hij een Israëlische vlag bij zich had ontging me totaal, maar een Israëlische vlag doet het sowieso goed op wat voor demonstratie dan ook. 

Dit is Bert Dorenbos, ex-directeur van de EO en christenactivist, met de plakkerige blik van een katholieke priester die naar een jonge misdienaar kijkt. De kinderen op de achtergrond hebben allang door dat ze dit soort evenementen moeten mijden als ze hun maagdelijkheid niet voor de puberteit willen verliezen.

Aan het eind van de dag konden souvenirs worden gekocht bij deze vrouwen met spijt. Dringen bij de tafel werd het niet, ik heb niemand gezien die deze plastic foetussen kocht. Terwijl er toch een paar leuke tussen zitten. Die achtste van rechts bijvoorbeeld met dat grote hoofd. Leuk.