Έχω μόλις γυρίσει από το γενέθλιο πάρτυ της web radio εκπομπής 2 Smoking Barrels στο Six D.O.G.S. Τα πόδια μου καίνε, τα μαλλιά μου μυρίζουν μπύρα και έχω μια σεβαστού μεγέθους μελανιά στο δεξί μου χέρι, αναμφισβήτητα πέρασα τέλεια. Όχι ότι μου επιτρέπεται να έχω παράπονο, πήγα σε ένα event του οποίου το promo video έχει μέσα τον Σωτήρη Καλυβάτση να συναντάει τον κλώνο του Gibbons και να πετάει μια τηλεόραση απ’ το παράθυρο, έπρεπε να ξέρω τι να περιμένω. Επιπλέον μιλάμε για 8 βρωμερά καλές μπάντες της εγχώριας σκηνής προσκεκλημένες από 2 τρελούς παραγωγούς να παίζουν μπροστά σε 300 headbangers μέσα σε ένα κουτί, καταστάσεις σαν κι αυτή απαιτούν τουλάχιστον ένα κράνος.  

Προετοιμασμένη λοιπόν για πολύ ξύλο εφτασά κατά τις 20:30 στο Six D.O.G.S για να γιορτάσω τα γενέθλια της εκπομπής του Χάρη Ζερβού και του Κυριάκου Παλίλη. Μπαίνοντας έπεσα πάνω σε δύο μπόμπες που σέρβιραν Jagermeister και σ’ ένα τραπέζι με cupcakes που είχαν πάνω το logo της εκπομπής, γαμώ τις υποδοχές. Αφού ήπια το σφηνάκι μου και έβγαλα φωτογραφία με τις καινούργιες μου φίλες προχώρησα προς το gig space. Πρώτοι στην σκηνή ανέβηκαν οι Contra Limit που ανέλαβαν να μας ζεστάνουν με τον dessert ήχο τους. Η πρώτη μπάντα παίρνει το βάρος του να ξεκλειδώσει ένα κοινό που δεν έχει αρχίσει κάν να ιδρώνει όμως τα συριανά αυτά αγόρια με τις Kyuss επιρροές δεν μάσησαν, έπαιξαν δυνατά και μας χάρισαν την καλύτερη αρχή. Δεύτεροι ανέβηκαν οι Kalpa που με τη σοβαρότητα που αρμόζει και χωρίς πολλά πολλά μας χτύπησαν με βαρύ post rock, βραχνές και γαργαλιστικές κιθάρες μας έστειλαν σε ένα φανταστικό μώβ σύννεφο καπνού. Δεν κάτσαμε βέβαια και πολύ εκεί πάνω γιατί ήρθαν οι Godsleep και μας παρέσυραν σε μια stoner ψυχεδέλεια με τον τραγουδιστή να παραδίδει μαθήματα air guitaring με την πιο μικρή κιθάρα στον κόσμο. Παρακολουθώντας τους προσπαθούσα να καταλήξω στο αν ήταν πιο ψυχεδελικός ο ήχος τους ή ο τύπος.

Σε ένα χαλαρό trance μας βρήκαν οι Black Hat Bones και χωρίς να θέλουν να το αφήσουν να περάσει έτσι μας εξαπέλυσαν μια heavy rock παράνοια. Ο τραγουδιστής τους μπορεί να μην είχε την απαραίτητη κόμη για headbanging αλλά είχε μια γκάμα κινήσεων που περιλάμβαναν ninja kicks και χάωμα σε όλα τα μήκη και πλάτη της σκηνής, πράγμα που εκφύλισε την κατάσταση από κάτω. Οταν φώναξαν “Πόσοι εδώ μέσα είναι Turbojugend;” πριν προλάβω να αρθρώσω “All my friends are dead” έιχα φάει την πρώτη σφαλιάρα και είχα βρεθεί να αγκαλιάζω με την κοιλιά τον αγκώνα του δίπλα. Και σαν να μην έφτανε αυτό ήρθαν οι Stonebringer για να συνεχίσουν την ανόσια επιχείρηση. Οι heavy κιθάρες τους και οι “μου πατάνε το πόδι σούμο” γκριμάτσες του μπασίστα οδήγησαν την κατάσταση σε ένα σημείο χωρίς επιστροφή, το κοινό είχε επιδοθεί σε headbanging ζεμπεκιές και εγώ είχα αρχίσει να τρώω μαλλιά από δω κι από κει. Για να μη χάσουμε την φόρμα μας (αφού ήδη είχαμε χάσει την αυτοκυριαρχία μας) ανέβηκαν στην σκηνή οι Yellow Devil Sauce. Βαρύς alternative ήχος, grunge αναφορές και ένας μπασίστας με το πιο επικό μούσι που είδα εντός και εκτός σκηνής ήταν αρκέτα για να αρχίσουν και τα πρώτα crowdsurfing. Και πριν προλάβω να πάρω αρκετό αέρα έξω για να επιστρέψω σε εκείνο το καζάνι τεστοστερόνης και μπύρας μπήκαν οι Mahakala με το πιο πιασάρικο riff που άκουσα μες το βράδυ.Η Occult θεματολογία τους σε συνδιασμό με ένα ακόλαστο κοινό θα μπορούσε να αποβεί μοιραία εκείνη τη στιγμή, άλλα επειδή τα μαυροντυμένα αγόρια κρύβουν μέσα τους τις πιο τρυφερές καρδιές καταφέραμε να μην γίνουμε θυσία για να δούμε την συνέχεια.

Ακολούθησε λίγη ηρεμία πριν την καταιγίδα. Μουσάτοι και fierce κορίτσια βγήκαν έξω μπας και δουν λίγο καθαρά και πιούν όση μπύρα προλάβουν πριν ξαναμπούν και την λουστούν, σύντομα όμως βρεθήκαμε όλοι πίσω σε ένα ασφυκτικά γεμάτο Six D.O.G.S περιμένοντας την επόμενη κίνηση. Έκλεισαν τα φώτα και στον προτζέκτορα έπεσε η επική Hamburger Scene του Pulp Fiction, κι αφού ακούσαμε τον Jules να ουρλιάζει και να τα κάνει όλα λαμπόγιαλο ανέβηκαν στην σκηνή οι υπαίτιοι της καταστροφής. Ο Χάρης και ο Κυριάκος, αυτοί οι δύο (surprise surprise) μουσάτοι τύποι, αφού ευχαρίστησαν όσους έστησαν αυτό το τρελό σκηνικό με συνοπτικές διαδικασίες μας παρέδωσαν (για να μην ορμήξουμε στο backstage και τους βγάλουμε έξω μόνοι μας) στα έμπειρα χέρια των Nightstalker. Ο Argy και οι πιο mighty χαίτες της ελληνικής σκηνής ανέβηκαν και με το “Baby, God Is Dead” μας έστειλαν στον διάολο. Ο λαός είχε επίσημα πλέον καταληφθεί από τον σατανά, σώματα και μπύρες πετούσαν στον αέρα σε ένα mosh pit που έκανε τα προηγούμενα να μοιάζουν με καλαματιανό. Και μετά από 4 κομμάτια χάους σαν ηρεμιστική ένεση έπεσε το “Children of the sun”. Metalheads και rockers, αγόρια και κορίτσια, εγώ και η μασχάλη του μπροστινού μου, ξαναγίναμε όλοι ένα κι έτσι με τον πιο ώραιο τρόπο έκλεισε αυτό το mini φεστιβάλ χαρούμενης ακολασίας. Έφυγα ιδρωμένη και αφού έκανα μια στάση στο Red Bar, γιατί τέτοιες βραδιές επιβάλεται να τελειώνουν με μια (δυο,τρεις) μπύρα, γύρισα σπίτι με πολλές μπέρδεμενες μουσικές στο κεφάλι και εικόνες από ένα rock ‘n’ roll πάρτυ με τα όλα του. Χρόνια πολλά 2 Smoking Barrels, ευχόμαστε τα καλύτερα και περιμένουμε του χρόνου να τριτώσει το κακό με ακόμα πιο πολύ πόνο. Οπλίσατε!