Ένας πωλητής σε δρόμο του Karachi, στο Πακιστάν.

Το να αγοράζεις προφυλακτικά στο Πακιστάν είναι δύσκολο. Την πρώτη φορά που προσπάθησα να αγοράσω προφυλακτικά στο Καράτσι, έπιασα τον υπάλληλο του καταστήματος να κοιτάει το χωρίς δαχτυλίδι δάχτυλό μου. Όταν έκανα έναν μορφασμό απορίας για την γκριμάτσα αποδοκιμασίας στο πρόσωπο του, με ρώτησε αν είχα σύζυγο. «Όχι», παραδέχτηκα.

Τότε μου είπε ότι δεν μπορούσε να μου πουλήσει προφυλακτικά. «Δεν θα ήθελα η μικρή μου αδερφή να είναι σε θέση να τα αγοράζει τόσο εύκολα», μου εξήγησε. Κούνησα το κεφάλι μου παρότι διαφωνούσα. «Μα δεν θα ήθελες η αδελφή σου να μπορεί να έχει ασφαλείς σεξουαλικές επαφές;» Τον ρώτησα. Του είπα ότι εάν είχε αποφασίσει να αγοράσει δικά της προφυλακτικά, το να κάνει σεξ ήταν μάλλον αναπόφευκτο. «Θα προτιμούσες να μείνει έγκυος;». Κούνησε το κεφάλι του και μου είπε ότι θα προτιμούσε να μην κάνει ποτέ σεξ. Πριν προλάβω να συνεχίσω με το επόμενο επιχείρημά μου, μου κούνησε το χέρι διώχνοντάς με και είπε αποφασιστικά: «Δοκιμάστε σε ένα άλλο κατάστημα».

Είχα προσεγγίσει τον καταστηματάρχη κυρίως από περιέργεια. Σε ένα πρόσφατο πάρτι, μία από τις φίλες μου, μου είπε ότι είχε κουραστεί από το γεγονός πως ο φίλος της εμφανιζόταν συνέχεια στο σπίτι της χωρίς προφυλακτικά. «Και θέλει να κάνει και σεξ», είπε πεταρίζοντας τα μάτια της. Γέλασα, και τη ρώτησα γιατί δεν έχει αυτή ένα κουτί στο σπίτι. Γούρλωσε τα μάτια της και άρχισε να γελά. «Πώς στο καλό θα μπορούσα να αγοράσω τα δικά μου προφυλακτικά; Οι γυναίκες δεν μπορούν απλά να πάνε σε ένα κατάστημα και να τα αγοράσουν!».

Τότε συνειδητοποίησα ότι δεν είχα ιδέα για το πώς οι άνθρωποι στο Πακιστάν αγοράζουν προφυλακτικά. Η Afshan, μια εκπρόσωπος του Συνδέσμου Οικογενειακού Προγραμματισμού του Πακιστάν, μου είπε ότι το 80% των καταστημάτων γενικών ειδών του Πακιστάν πωλούν προφυλακτικά και ότι ήταν η πλέον δημοφιλής μέθοδος αντισύλληψης στη χώρα, με 12% των παντρεμένων ζευγαριών να τα χρησιμοποιούν ως κύρια αντισυλληπτική προφύλαξη. Μπορείς να τα βρεις παντού, από τα ετοιμόρροπα περίπτερα στα πεζοδρόμια της πόλης, μέχρι τα μεγαλύτερα παντοπωλεία που έχουν και φαρμακείο.

Αυτές δεν είναι οι μόνες επιλογές. Εργαζόμενοι στο τομέα της υγείας κουβαλάνε μαζί τους προφυλακτικά, ειδικά όταν συμμετέχουν σε σεμινάρια σχετικά με τη σημασία του οικογενειακού προγραμματισμού. Ωστόσο, πολλοί από τους εργαζομένους στον τομέα της υγείας με τους οποίους μίλησα, μου εκμυστηρεύτηκαν ότι στις αγροτικές περιοχές, το βάρος για τον έλεγχο των γεννήσεων πέφτει πάνω στις γυναίκες που είναι υποχρεωμένες να πείσουν τους συντρόφους τους να χρησιμοποιούν προφυλακτικά. Μου διευκρίνισαν, επίσης, ότι πολλές οργανώσεις ακολουθούν σκληρή γραμμή κατά της χορήγησης αντισυλληπτικών σε ανύπαντρα κορίτσια. «Δεν επιτρέπεται να τα μοιράζουμε σε άτομα που δεν είναι παντρεμένα, κάτι το οποίο πιστεύω πως είναι άδικο και λάθος», μου είπε ένας από αυτούς.
 

Το τοπικό παντοπωλείο του συγγραφέα.

Η Afshan επίσης μου είπε ότι το ίδιο ίσχυε σε πολλά κέντρα οικογενειακού προγραμματισμού. Τυπικά οφείλουν να δίνουν προφυλακτικά ως μέσο αντισύλληψης σε όποιον τους τα ζητήσει, αλλά μου υπενθύμισε πως το σεξ εκτός γάμου είναι παράνομο στο Πακιστάν, και η τιμωρία για κάποιον που θα καταδικαστεί για εξωσυζυγικό σεξ είναι φυλάκιση μέχρι και πέντε έτη. «Αν και αυτό δεν σταματά τους ανθρώπους από το να κάνουν σεξ εκτός γάμου» μου είπε η Afshan, «ωστόσο πολλές νεαρές γυναίκες παραπονιούνται ότι πρέπει να αποδείξουν ότι είναι παντρεμένες για να τους δοθεί οποιαδήποτε μέθοδος αντισύλληψης».

Η Zarmina, μια φοιτήτρια με την οποία μίλησα έξω από το Πανεπιστήμιο Szabist, μου είπε ότι δεν ήξερε καν πού θα μπορούσε να αγοράσει προφυλακτικά στο Πακιστάν. «Τα έχουν πράγματι σε παντοπωλεία;», με ρώτησε. «Δεν τα έχω δει ποτέ στα ράφια και σίγουρα δεν θα ήθελα να ρωτήσω μεγαλόφωνα μέσα στο κατάστημα πού βρίσκονται». Έκανε πως ανατριχιάζει και μόνο στη σκέψη. «Φαντάζεσαι τι θα συνέβαινε εάν ήξεραν πως κάνω σεξ;». Τη ρώτησα τι σκεφτόταν πως θα μπορούσε να συμβεί. «Ξέρεις, πραγματικά δεν έχω ιδέα. Ίσως να πίστευε πως είμαι πόρνη και να με ακολουθούσε έξω για σεξ. Ίσως να έλεγε σε όλους στο κατάστημα πως είμαι μια ανήθικη γυναίκα. Θα μπορούσε να καλέσει την αστυνομία και να με συλλάβουν. Δεν θα το ρίσκαρα ποτέ».

«Ένας φίλος στις Ηνωμένες Πολιτείες, μου είπε ότι τα προφυλακτικά κυκλοφορούν σε διαφορετικά μεγέθη», μου εκμυστηρεύτηκε ο φίλος της (ο οποίος ζήτησε να μην γράψω το όνομά του), όταν τον ρώτησα πώς αγοράζει τα προφυλακτικά του. «Ντρέπομαι αρκετά και μόνο που ζητάω να αγοράσω προφυλακτικά, δεν θέλω ούτε να φανταστώ πώς θα έλεγα στον υπάλληλο τι μέγεθος θέλω». Εξήγησε ότι κάθε φορά επιλέγει και ένα διαφορετικό περίπτερο για τα αγοράσει και ντρέπεται τόσο που αγοράζει μόνο ένα την κάθε φορά.

Και δεν είναι ο μόνος. Ακόμα και παντρεμένα ζευγάρια παραδέχθηκαν ότι η διαδικασία για την αγορά προφυλακτικών είναι τρομακτική. «Μια φορά ένας υπάλληλος  πίσω από τον πάγκο του φαρμακείου ανακοίνωσε σε ολόκληρο το κατάστημα πως δεν είχα σκοπό να εκπληρώσω το καθήκον που μου έχει αναθέσει ο Θεός,  δηλαδή να κάνω παιδιά, και πως θα πήγαινα στην κόλαση», μου είπε κάποιος. Γέλασε, λέγοντάς  μου ότι παρόλα αυτά, αγόρασε τελικά τα προφυλακτικά.

Αποφάσισα να πάω στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς μου για να δω εάν θα είχα καλύτερη τύχη στον πάγκο με τα φάρμακα. Τα προφυλακτικά ήταν κάπως κρυμμένα, φωλιασμένα ανάμεσα στα φάρμακα χοληστερόλης και στο μουρουνέλαιο. Ρώτησα τον φαρμακοποιό εάν θα μπορούσα να πάρω ένα, και με κοίταξε κάπως ταραγμένος. Και αυτός επίσης, έριξε μια ματιά στο γυμνό χέρι μου, αλλά μου έδωσε ένα κουτί 12 τεμαχίων της Durex. «Είναι με ραβδώσεις και έχουν λιπαντικό» μου είπε ο φαρμακοποιός, «αλλά είναι τα καλύτερα ποιοτικά». Τα μάγουλά μου έγιναν κατακόκκινα και το μόνο που ήθελα ήταν να τελειώσει η συζήτηση σχετικά με το τι είδους προφυλακτικά προτιμούσα. «Χρειάζομαι μόνο ένα» είπα τραυλίζοντας, δείχνοντας με το δάχτυλο συσκευασίες ενός προφυλακτικού από κάτι μάρκες που δεν είχα ακούσει ποτέ μου. «Όχι», επέμεινε ο φαρμακοποιός. «Σας παρακαλώ, πάρτε το κουτί που σας δίνω και έτσι δεν θα χρειαστεί να επιστρέψετε σύντομα».

Συμφώνησα, συνειδητοποιώντας ότι ήταν εξίσου αμήχανος με μένα από τη συζήτηση. Ωστόσο αντί να μου δώσει το κουτί με τα προφυλακτικά μού τύπωσε μια απόδειξη. «Θα πρέπει να πληρώσετε πρώτα στο ταμείο», είπε απολογητικά. Νόμιζα ότι το χειρότερο είχε περάσει, αλλά καθώς έδινα στον ταμία την απόδειξή μου, με κοίταξε καλά -καλά και το βλέμμα του καρφώθηκε στο στήθος μου πριν μου επιδείξει τα κιτρινισμένα από το ταμπάκο δόντια του με ένα χαμόγελο. «Ωωω, προφυλακτικά», μου είπε, με το στόμα γεμάτο ακόμη από το ταμπάκο. Του έδωσα τα χρήματα με τις άκρες των δακτύλων μου, προσπαθώντας να αποφύγω οποιαδήποτε επαφή στην ανταλλαγή. Ο φαρμακοποιός μού έδωσε τα προφυλακτικά, διακριτικά τυλιγμένα σε μια καφέ χαρτοσακούλα.