Mε τον Γιάννη έχουμε «γράψει» ώρες στο πεζοδρόμιο. Καλύπτοντας πότε ήσυχες  συγκεντρώσεις, πότε ταραχώδεις διαδηλώσεις και πότε χοντρά επεισόδια. Ο Γιάννης είναι «ψημένος» στη δουλειά –έχει καλύψει κατά καιρούς  «σκληροπυρηνικά» γεγονότα, κρατώντας μόλις  λίγα μέτρα απόσταση από αυτό που αποκαλούμε  ζωντανές ειδήσεις.

Την περασμένη Παρασκευή το πρωί, όταν πληροφορήθηκα ότι έπεσε θύμα ξυλοδαρμού από οπαδούς της Χρυσής Αυγής, κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης της νεοναζιστικής οργάνωσης έξω από το κτήριο του Εφετείου Αθηνών, σκέφτηκα πως θα μπορούσα να ήμουν εγώ στη θέση του.  Έτυχε απλώς εκείνη την ημέρα να καλύπτω ένα άλλο ρεπορτάζ.

Το σκέφτηκα αρκετά προτού του τηλεφωνήσω. Είναι περίεργο να συζητάμε οι δυο μας για ένα τέτοιου τύπου επεισόδιο. «Η αλήθεια είναι πως το φοβόμουν», μου λέει.  «Όσο μάλιστα περνούσε ο καιρός το φοβόμουν όλο και περισσότερο, αναλογιζόμενος και τις επιθέσεις που είχαν δεχθεί άλλοι συνάδελφοι στο παρελθόν. Όχι μόνο από στελέχη της Χρυσής Αυγής, αλλά και από την Αστυνομία. Εκείνη την ημέρα όμως (σ.σ. την περασμένη Παρασκευή) ήταν τόσο απρόσμενη και ξαφνική η επίθεση, που με έπιασε απροετοίμαστο».

Ο Γιάννης Κέμμος και η φωτογράφος του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων, Σιμέλα Πανταρτζή, δεν ήταν τα πρώτα θύματα της «οργής» των Νεοναζί. Είχαν προηγηθεί και άλλα περιστατικά βαιοπραγιών μελών και οπαδών της Χρυσής Αυγής σε βάρος εκπροσώπων των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, πάντοτε υπό την «διακριτική παρουσία» της Ελληνικής Αστυνομίας. Όπως οι κλωτσιές και μπουνιές του βουλευτή,  Ηλία Κασιδιάρη στον εικονολήπτη του ειδησεογραφικού πρακτορείου Reuters,Βασίλη Στογιάννη, έξω από το γραφείο των ανακριτών στα δικαστήρια της οδού Ευελπίδων, οι τραμπουκισμοί «φουσκωτών» στον δημοσιογράφο του τηλεοπτικού σταθμού Star,Παναγιώτη Μπούσιο, κατά τη διάρκεια πορείας οπαδών της οργάνωσης λίγες ημέρες μετά τη διπλή δολοφονία των δύο μελών της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο και η επίθεση με μπουκάλια οπαδών της Οργάνωσης εναντίον δημοσιογράφων και τεχνικών έξω από το κτίριο του Εφετείου Αθηνών, τη νύχτα της προφυλάκισης των βουλευτών της Χρυσής Αυγής Γερμενή και Ηλιόπουλου.

«Οι χρυσαυγίτες πιστεύουν πως εμείς τα media είναι υπαίτια για τα προβλήματα που έχουν, θεωρούν ότι έχουμε ευθύνη για τις ποινικές διώξεις με τις οποίες είναι αντιμέτωποι. Βέβαια σε κάθε συγκέντρωσή τους, έχουν δικούς τους τεχνικούς και φωτογράφους -τα βίντεο και οι φωτογραφίες που βγάζουν αυτοί δεν είναι πρόβλημα, αλλά όλων των υπόλοιπων είναι; Είναι ο απόλυτος παραλογισμός», μου λέει ο Γιάννης.

Ο ίδιος πιστεύει πως πολλές φορές οι εκπρόσωποι των ΜΜΕ γίνονται υποχείριο των προσωπικών επιδιώξεων του καθενός, ο οποίος επιζητά την προβολή. « Η Χρυσή Αυγή, όπως και άλλοι -να σου αναφέρω για παράδειγμα την Αστυνομία και τους πολιτικούς των άλλων κομμάτων- χειρίζονται τα ΜΜΕ κατά το δοκούν. Ανάλογα με τα συμφέροντα τους μας προσκαλούν σε συγκεντρώσεις τους ή στήνονται μπροστά στα μικρόφωνα για να κάνουν δηλώσεις. Όταν όμως δεν ‘’πάμε με τα νερά τους’’, τότε μετατρεπόμαστε σε αποδιοπομπαίους τράγους, σε ‘’ρουφιάνους και τσιράκια του συστήματος’’. Ευθυνόμαστε όμως και εμείς οι ίδιοι, οι οποίοι επιτρέπουμε σε όλους αυτούς να μας χειραγωγούν».

Τον ρωτώ αν το πρωί θα βρίσκεται ξανά στα μαρμάρινα σκαλιά του Εφετείου, για να καλύψει την «αυλαία» της μαραθώνιας δικαστικής έρευνας σχετικά με την παράνομη δράση της Χρυσής Αυγής και την πιθανή εμπλοκή στελεχών της νεοναζιστικής οργάνωσης σε εγκληματικές ενέργειες». Μου απαντά με μια κοφτή φράση. «Φυσικά, είναι η δουλειά μου».