Το Solidoodle στο Brooklyn είναι μία από τις εταιρείες που μειώνουν το κόστος της 3D εκτύπωσης. Φωτογραφία: Solidoodle

Οι περισσότεροι εκτυπωτές 3D είναι αργoί και ουσιαστικά υπάρχουν όρια σε αυτά που μπορούν να δημιουργήσουν. Γι’ αυτό και δεν είναι ακριβώς το πρώτο πράγμα που θα σκεφτόσασταν να στείλετε σε μια πληγείσα περιοχή, την επόμενη φορά που θα χτυπήσει ένας θανάσιμος τυφώνας, τσουνάμι ή κατολίσθηση. Τουλάχιστον προς το παρόν.

Οι υπερασπιστές της τεχνολογίας αυτής ισχυρίζονται ότι είναι απλά θέμα χρόνου μέχρι να αρχίσουμε να στέλνουμε πρώτες ύλες και εκτυπωτές 3D, αντί ιατρικών προμηθειών, στον τόπο της καταστροφής. Οι εκτυπωτές 3D χρησιμοποιούνται ήδη στον ιατρικό τομέα για τη δημιουργία εξατομικευμένων βαλβίδων τραχείας, σφιγκτήρων ομφάλιου λώρου, ναρθήκων, ακόμη και αιμοφόρων αγγείων. Μια ομάδα στην Αϊτή χρησιμοποιεί ήδη τους σφιγκτήρες ομφάλιου λώρου για να δείξει τις δυνατότητες της τεχνολογίας αυτής στους ντόπιους. Και είναι μόνο θέμα χρόνου προτού αναμειχθούν σε κάποιο σενάριο καταστροφής, σύμφωνα με τον Thomas Campbell, καθηγητή στο Virginia Tech και senior fellow στο Ατλαντικό Συμβούλιο.

«Υπάρχει μεγάλο δυναμικό στον αναπτυσσόμενο κόσμο για τις προσπάθειες ανακούφισης καταστροφών», είπε. «Αν έχεις έναν ιατρικό εκτυπωτή 3D σε ένα μέρος και ξαφνικά σαρώσει τα πάντα ένας τυφώνας ή ένα τσουνάμι, αντί να μεταφέρεις τα πάντα εκεί, μπορείς να έχεις μόνο ένα υπέροχο εργαστήριο και να παράγεις τα δεκανίκια, τους νάρθηκες και ό, τι άλλο χρειαστεί, στο ίδιο σημείο».

Παρόλα αυτά, πολλά πρότζεκτ τρισδιάστατης εκτύπωσης βρίσκονται ακόμα στο στάδιο της καινοτομίας. Και σε μια σημαντική καταστροφή με χιλιάδες νεκρούς, σίγουρα δεν θα υπάρχει χρόνος (και χρήμα) για να σχεδιάσει κανείς εξατομικευμένους νάρθηκες ή για να περιμένει έναν εκτυπωτή 3D να ετοιμάσει έναν νάρθηκα έξι ώρες αργότερα. Προς το παρόν είναι ίσως πιο εύκολο να μεταφέρεις στο σημείο της καταστροφής ένα καφάσι με πατερίτσες από το να τις εκτυπώσεις επί τόπου. Αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει, καθώς η εκτύπωση γίνεται φθηνότερη, ταχύτερη και πιο ευέλικτη.

«Ναι, νομίζω ότι θα μπορούσαμε να το κάνουμε τώρα, απλά θα χρειάζονταν πολλοί εκτυπωτές να το κάνουμε», είπε ο Campbell. «Κάθε μία από αυτές τις εργασίες εκτύπωσης μπορεί να διαρκέσει από μερικές ώρες έως και μία ημέρα, ανάλογαμε τον ακριβή τύπο του εκτυπωτή, το πόσο ακριβής θέλετε να είναι η ανάλυση και πόσο καλή θέλετε να είναι η τελική ποιότητα».

Αν μια κατάσταση δεν είναι άμεσα απειλητική για τη ζωή, οι ομάδες αρωγής θα μπορούσαν να προβούν σε μετρήσεις των ατόμων με σπασμένα κόκαλα, στην καταχώρησή τους σε ένα σύστημα και την εκτύπωση εκμαγείων ή ναρθήκων. Οι ομάδες ανακούφισης θα είναι επίσης σε θέση να παράξουν μόνο τα απαραίτητα εφόδια για την αντιμετώπιση μιας συγκεκριμένης κατάστασης, μειώνοντας το κόστος αποστολής και τα απόβλητα. Μερικοί από τους πιο προηγμένους εκτυπωτές 3D μπορούν να προσαρμοστούν ώστε να λειτουργήσουν με ηλιακή ενέργεια, έτσι η χρήση τους σε περιοχές όπου οι γραμμές μεταφοράς ενέργειας έχουν κοπεί, μπορεί να γίνει ιδανική.

Μένει να δούμε πόσο εφικτή ή αποδοτική θα είναι η αποστολή αρκετών εκτυπωτών 3D σε μια πληγείσα περιοχή. Αλλά η τεχνολογία έχει ήδη βοηθήσει σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες και όταν οι εμπορικά διαθέσιμα εκτυπωτές 3D πέσουν κάτω από το φράγμα των $500, θα αρχίσουν να γίνονται πιο κοινοί.

Ο Sam Cervantes, ιδιοκτήτης της Solidoodle μιας εταιρείας που πουλάει εκτυπωτές 3D για οικιακή χρήση, με βάση το Μπρούκλιν, λέει ότι ο στόχος του είναι να «βάλει έναν εκτυπωτή 3D σε κάθε σπίτι στον κόσμο.»

«Μέσα στα επόμενα πέντε έως 10 χρόνια, νομίζω ότι θα βρίσκονται παντού, σε όλο τον κόσμο, όπως οι υπολογιστές», είπε. Στα δύο χρόνια λειτουργίας της, η Solidoodle έχει στείλει μονάδες σε 60 χώρες».

Ο Campbell και ο Cervantes δεν είναι οι μόνοι που σκέφτονται με αυτόν τον τρόπο. O Steve Hains, διευθυντής κινητοποίησης της οργάνωσης Save the Children, δήλωσε πέρυσι σε ένα δημοσιογράφο ότι υπάρχουν προοπτικές για τη χρήση της τεχνολογίας αυτής, σε περίπτωση καταστροφής.

«Η τρισδιάστατη εκτύπωση θα μπορούσε να κάνει τεράστια διαφορά στις επιχειρήσεις έκτακτης ανάγκης, εξοικονομώντας μια περιουσία, με το να εκτυπώνει πράγματα όπως εργαλεία, βασικά είδη και εξοπλισμό στο ίδιο σημείο, από ανακυκλωμένα υλικά, αντί όλα αυτά να έρχονται αεροπορικώς από άλλες χώρες», δήλωσε ο Hains.

Τόσο ο διεθνής όσο και ο Αμερικανικός Ερυθρός Σταυρός επί του παρόντος δεν χρησιμοποιούν εκτυπωτές 3D στις επιχειρήσεις ανακούφισής τους και η Melanie Pipkin, εκπρόσωπος του Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού, δήλωσε στο Motherboard ότι οι τρισδιάστατες εκτυπώσεις 3D «δεν είναι κάτι που [ο οργανισμός] διερευνά ενεργά». Αλλά ποτέ μη λες ποτέ.

«Σίγουρα παρακολουθούμε τον τρόπο που αναπτύσσεται αυτή η τεχνολογία, για να δούμε αν είναι κάτι που θα μπορούσε να ενισχύσει τις προσπάθειες αρωγής σε περιπτώσεις καταστροφών στο μέλλον», είπε.