Είτε μιλάμε για δράματα εποχής με κακή παραγωγή, για ντοκιμαντέρ πνιγμένα στην λογοκρισία, είτε για στημένα talk shows, η κινεζική τηλεόραση είναι σε γενικές γραμμές απαίσια. Μετά την εκατομμυριοστή διασκευή λοιπόν του The Monkey King ή του Romance of the Three Kingdoms, δεν ξαφνιάζει και τόσο το γεγονός ότι οι παραγωγοί του κρατικού καναλιού CCTV, αρχίζουν πλέον να κοιτούν αλλού για τηλεοπτική έμπνευση. Αντιγράφοντας λοιπόν τους Αμερικάνους ομόλογούς τους, εισήγαγαν τα ριάλιτι στην Κίνα με μεγάλη επιτυχία, με μια παραλλαγή στο γνωστό μοντέλο να ξεχωρίζει ακόμα περισσότερο: τις ομολογίες φυλακισμένων.

Ο Naw Kham ήταν ένας Βιρμανός επαναστάτης που στην πορεία μεταμορφώθηκε σε μεγαλέμπορο ναρκωτικών. Ήταν μάλιστα τόσο καλός στο να αρπάζει εκτάσεις γης και τόσο αγαπητός στον πληθυσμό του Golden Triangle (μια από τις πιο χαρακτηριστικές περιοχές παραγωγής οπίου στην νοτιανατολική Ασία), που οι Κινεζικές αρχές σκέφτηκαν να στείλουν μέχρι και μια τηλεκατευθυνόμενη βόμβα για να τον εξουδετερώσει. Έγινε ένας αγαπημένος εχθρός της Κινεζικής κοινής γνώμης όταν σκότωσε ένα ολόκληρο πλήρωμα από Κινέζους ναύτες, που κατά πάσα πιθανότητα μετέφεραν ναρκωτικά για έναν από τους αντιπάλους του. Όταν τελικά συνελήφθη, η δίκη του καλύφθηκε τηλεοπτικά, με την κάμερα να μην φεύγει στιγμή από πάνω του, μέχρι και την ώρα που μεταφέρθηκε από το δικαστήριο για να εκτελεστεί. Οι θεατές από τα σπίτια τους ενθουσιάστηκαν, δεν σταμάτησαν να μιλούν για αυτό και το έγραψαν στα blog τους. Ο Naw Kham χωρίς να το θέλει, είχε μόλις ανοίξει τον δρόμο για ένα νέο είδος τηλεοπτικού προγράμματος.

Πλέον η κινεζική τηλεόραση δεν ασχολείται μόνο με τέτοιου είδους εγκληματίες. Η Guo Meimei ήταν μια από τις αποκαλύψεις του διαδικτύου, μια γυναίκα που ονομάστηκε η Paris Hilton της Κίνας. Έγινε πασίγνωστη στην Κίνα το 2011, όταν ανέβασε στο διαδίκτυο φωτογραφίες της Maserati και της Lamborghini της, αν και η ίδια δήλωνε μάνατζερ στον κινεζικό Ερυθρό Σταυρό. Στην πορεία αποδείχτηκε πως δεν εργαζόταν εκεί, αλλά πως ήταν η ερωμένη ενός οικονομικού υποστηρικτή της οργάνωσης. Όταν άρχισαν να κυκλοφορούν φήμες περί υπεξαίρεσης, οι δωρεές προς την οργάνωση άρχισαν να στερεύουν, πράγμα που επηρέασε δραστικά το πρόγραμμα βοήθειας προς την σεισμόπληκτη περιοχή του Sichuan, αλλά και άλλα προγράμματα που βοηθούσαν περιοχές που είχαν υποστεί πλημμύρες ή ξηρασία. Η Guo, που δεν φάνηκε να ενοχλείται από το γεγονός ότι η δημόσια επίδειξη ματαιοδοξίας της, επηρέαζε τις ζωές ανθρώπων που είχαν χάσει τα πάντα, συνέχισε να ποστάρει φωτογραφίες από το κρεβάτι της καλυμμένο με λεφτά και από εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια σε μάρκες που χρησιμοποιούσε για να τροφοδοτεί τις τζογαδόρικες εξορμήσεις της στο Macau.

Τον περασμένο μήνα, η Guo Meimei εν τέλει συνελήφθη για παράνομο στοιχηματισμό κατά την περίοδο του Παγκοσμίου Κυπέλου Ποδοσφαίρου. Εμφανίστηκε κι αυτή στον τηλεοπτικό αέρα με μια ομολογία, όπως και τόσοι άλλοι. Μίλησε για τον εθισμό της στον τζόγο και παραδέχτηκε πως έβγαζε χρήματα με το να χρεώνει 17.000 δολάρια ανά βραδιά σε οποιονδήποτε ήθελε να την συνοδεύσει. 

Πολλοί άλλοι πασίγνωστοι στην κινεζική κοινωνία φυλακισμένοι έχουν βρεθεί στην μικρή οθόνη πριν δικαστούν, με αρκετούς από αυτούς μάλιστα να εμφανίζονται με σημάδια στο σώμα τους, ενισχύοντας τις φήμες περί εξαναγκασμού και βασανιστηρίων.

Αυτού του τύπου η δημόσια ομολογία βέβαια δεν είναι κάτι καινούργιο, με τις ρίζες της να βρίσκονται σε μια ιδιαίτερα ταραχώδη περίοδο της σύγχρονης κινεζικής ιστορίας. Όταν ο Mao οδηγούσε την χώρα προς την οικονομική καταστροφή, υπήρχε μια πρώιμη μορφή των σημερινών ομολογιών. Κατά την διάρκεια αυτών, πολιτικοί αντίπαλοι και υποστηρικτές του καπιταλισμού εξευτελίζονταν, καθυβρίζονταν και δέχονταν διάφορες μορφές κακοποίησης σε δημόσια θέα, μπροστά σε κοινά που έφταναν μέχρι και τους 100.000 ανθρώπους, σε μια προσπάθεια να αποκηρύξουν την αγάπη τους για τον καπιταλισμό, μια διαδικασία που πολλές φορές κατέληγε σε εκτέλεση. Ήταν ένα από τα πιο άσχημα και απεχθή πράγματα που γνώρισε η Κίνα κατά την διάρκεια της ηγεμονίας του Mao και έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην μορφοποίηση της παρούσας ψυχοσύνθεσης του κινεζικού πληθυσμού.

Προχωρώντας την ιστορία στο 2013, τα πράγματα δείχνουν να επαναλαμβάνονται από την ώρα που ανέλαβε την ηγεσία του Κινεζικού κράτους ο Xi Jinping. Με την αποφασισμένη του πορεία κατά της διαφθοράς ο Jinping ξεκίνησε μια καμπάνια «κριτικής και αυτοκριτικής» με στόχο τους κρατικούς παράγοντες που δωροδοκούνταν, καθώς και τα διεφθαρμένα στοιχεία εντός του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος, ανεξαρτήτως μεγέθους. Την ίδια στιγμή τα κρατικά μέσα ενημέρωσης «έσπρωχναν» το προφίλ του Xi πιο έντονα από οποιονδήποτε άλλο ηγέτη μετά τον Mao. Η προσωπολατρία είχε επιστρέψει για τα καλά και ένας ηγέτης με το προφίλ του δυνατού και άμεμπτου, χρειαζόταν οπωσδήποτε αντιπερισπασμούς για να ξεχαστούν προβλήματα όπως οι επικίνδυνες τροφές, η πανάκριβη αγορά ακινήτων και η ολοένα και αυξανόμενη οικονομική απόσταση των κοινωνικών τάξεων.

Μόλις πέρυσι, το Ανώτατο Δικαστήριο της Κίνας, απεφάνθη κατά της πρακτικής της εκμαίευσης ομολογίας μέσω βασανιστηρίων, αλλά η νέα τηλεοπτική μόδα δείχνει ότι αυτή η απόφαση δεν τηρείται. Η δημιουργία αποδιοπομπαίων τράγων είναι ένα αγαπημένο μέσο των απολυταρχικών καθεστώτων, καθώς κανείς δεν μπορεί να παραγνωρίσει την δύναμη των δημοσιών ομολογιών και της επακόλουθης μεταμέλειας. Την εικόνα δηλαδή ενός γνωστού, μισητού προσώπου, με περασμένες χειροπέδες να αποδέχεται τα λάθη του, να απαρνείται τα ιδεώδη του και να ταπεινώνεται απόλυτα. Εκεί που τα πρώτα δημόσια «μαθήματα» του Mao είχαν κοινό μερικών χιλιάδων, αυτές οι τηλεοπτικές ομολογίες μεταδίδονται πια στις οθόνες ενός δισεκατομμυρίου ανθρώπων.

Το απεχθές έχει εξελιχθεί σε σουρεαλιστικό και η τηλεθέαση απλά ανεβαίνει. Και ανεβαίνει. Και ανεβαίνει.

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter,  Facebook και Instagram.