Ένα από τα πράγματα που δυστυχώς δεν έχω αρκετό χρόνο να κάνω πια είναι να παίζω video games. Δεν μπορώ να πω πως δεν παίζω καθόλου, όμως τα συναισθήματα έχουν αλλάξει και εκτός συγκεκριμένων εξαιρέσεων (όπως τα μαγευτικά GTA της Rockstar) δεν μπορώ να πω πως μπαίνω εξ’ ολοκλήρου μέσα στον κόσμο του εκάστοτε παιχνιδιού. Ίσως φταίει το γεγονός πως μεγάλωσα πια και μου φαίνεται δύσκολο να μπω σε μια τέτοια διαδικασία.

Δεν μπορώ να κατηγορήσω τα video games μιας και βγαίνουν συνεχώς νέοι, υπέροχοι τίτλοι. Τελικά, τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με τα όσα ζούμε στην παιδική μας ηλικία και τα οποία κρατάμε χαραγμένα στα βάθη της μνήμης μας.

Videos by VICE

Έτσι και με τα video games, θυμάμαι ώρες ατελείωτες να «λιώνω» μπροστά στην τηλεόραση παίζοντας Super Nintendο. Πριν από λίγες ημέρες, έκατσα να ακούσω τα αγαπημένα μου soundtrack από παιχνίδια που έπαιζα μικρός. Η γλυκιά αυτή μελαγχολία δεν άργησε να χτυπήσει την πόρτα μου και αποφάσισα να συγκεντρώσω πέντε από αυτά εδώ και να προσπαθήσω να εξηγήσω τους λόγους που τα θεωρώ τόσο υπέροχα.

Ιδού, λοιπόν.

Donkey Kong Country – Aquatic Ambience

Το συγκεκριμένο κομμάτι θα μπορούσε κάλλιστα να χρησιμοποιηθεί σε κάποιο cd με οδηγίες για καθημερινή αρμονία. Μπορώ άνετα να φανταστώ μια απαλή φωνή να μου λέει να κλείσω τα μάτια μου και να σκεφτώ τον ωκεανό. Βέβαια, αυτό που θα φαντάζομαι εγώ, είναι ένας γορίλας που κολυμπάει παρέα με έναν ξιφία και «κόβουν κώλους». Το όμορφο και ατμοσφαιρικό αυτό soundtrack είχε μάλιστα κυκλοφορήσει και στα δισκοπωλεία με τίτλο ” DK Jamz”. Την δημιουργία του είχαν αναλάβει η Eveline Fischer και ο Robin Beanland, δύο αρκετά γνωστοί δημιουργοί μουσικής για video games. Αξίζει να ακούσετε όλο το soundtrack, ειδικά αργά το βράδυ όταν και υπάρχει περισσότερο ανάγκη για ήρεμες μελωδίες συνδυασμένες με ήχους της φύσης.

NBA JAM Tournament Edition

Δεν υπάρχει περίπτωση να μου βάλεις αυτό το κομμάτι και να μην καταλάβω από το πρώτο δευτερόλεπτο ποιο είναι. Άνετα φαντάζομαι poser φωνητικά πάνω από αυτό το post modern διαμάντι. Πρόκειται για την κεντρική μουσική στο αρχικό μενού του υπέρτατου NBA Jam, Tournament Edition το οποίο κυκλοφόρησε το 1995 ως μια βελτιωμένη έκδοση του αυθεντικού NBA Jam. Ο κολλητός μου ο Άγγελος, σίγουρα βλέπει ακόμη εφιάλτες μετά από τις μεγαλειώδεις ήττες στις οποίες τον έχω αναγκάσει μέσα στα χρόνια (αν και ακόμη παίζουμε, 20 χρόνια μετά). Το συγκεκριμένο κομμάτι, αν δεν ήταν μέρος της παιδικής μου ηλικίας αλλά και soundtrack ενός από τα αγαπημένα μου παιχνίδια, θα μπορούσε άνετα να είναι τίτλοι αρχής για κάποια ’80’s αστυνομική σειρά.

He’s on fire….

The Legend of Zelda: A Link to the Past – The Dark World

Ένα παιχνίδι με άπειρους fans αν και δεν ήμουν ποτέ ένας από αυτούς. Όχι επειδή δεν μου άρεσε το Legend of Zelda, απλώς για κάποιο περίεργο λόγο ποτέ δεν το έπαιξα πολύ. Βέβαια, όλοι μου οι φίλοι ήταν fanboys του Zelda και έτσι η μουσική του μου φαίνεται αρκετά οικεία και αγαπητή.

Super Mario World – Castle Theme

Είναι τρομακτική, ελάχιστα μπαρόκ και εμπεριέχει μια δόση από grotesque. Πραγματικά θα μπορούσα να κάνω μια τεράστια λίστα μόνο με κομμάτια από παιχνίδια Super Mario.

Τόσο προσεγμένα παιχνίδια ήταν.

Εδώ, βρίσκουμε τον Mario και την παρέα του σε ένα κάστρο γεμάτο από λάβα, σκελετούς χελώνας, φαντάσματα και πέτρες που προσπαθούν να τον λιώσουν. Η μουσική είναι παιγμένη από έναν ήχο που παραπέμπει σε εκκλησιαστικό όργανο, ειδικά αν αυτό προέρχεται από τον δισδιάστατο κόσμο του πιο γενναίου, Ιταλού υδραυλικού στον κόσμο.

Super Mario Kart – Rainbow Road

Η πιο σπαστική πίστα στην ιστορία των video game και μάλιστα στο game όπου η “τσατσιά” ήταν πιο συχνή και από την ανάσα. Στην Rainbow Road μπορούσες μέσα σε μια στιγμή να γίνεις από βασιλιάς, ποντικός και το αντίστροφο. Αρκούσε μια λάθος στροφή ή μια κόκκινη χελώνα.Μουσικά μιλώντας, θα ήθελα να μου κάνετε μια χάρη.

Πατήστε play, κλείστε τα μάτια σας και φανταστείτε μια βελούδινη φωνή να σας παροτρύνει να αφήσετε την μουσική να δημιουργήσει εικόνες στο μυαλό σας. Βάζω στοίχημα πως το 80% από εσάς θα δει μπροστά του την τριπλέτα Ψάλτη, Γαρδέλη, Μιχαλόπουλο να κάνουν σούζες με παπάκια. Αν προσθέταμε και κάποια παραισθησιογόνα στην όλη ιστορία, θα μπορούσαμε να το πάμε ακόμη πιο μακριά με την εν λόγω τριπλέτα να κάνει σούζες με παπάκια στην Rainbow Road ενώ χτυπιούνται με αλυσίδες και χελώνες.

Και αυτό φίλοι μου είναι κάτι το οποίο λέγεται «καλή φάση».

Final Fantasy VI – Dancing Mad

Αν υπήρχε όπερα στην πόλη του Mario και του Luigi, τότε αυτή η παράσταση θα ήταν sold out για χρόνια. Τρομερή σύλληψη για ένα από τα σημαντικότερα παιχνίδια στον κόσμο του gaming. Επική, spooky μουσική με πολλά στοιχεία από κλασική μέχρι και metal. Πραγματικά, ένα ακόμη αριστούργημα για τίτλο της Nintendo που δένει υπέροχα με τις πίστες τις οποίες «ντύνει» μουσικά. ΄

Ευχαριστούμε πολύ κύριε Nobuo Uematsu…

…είσαστε μια ιδιοφυΐα.