Εικονογράφηση: Chris Piascik

Έφτιαξα το προφίλ μου στο okcupid.com με λίγο φόβο, αλλά πολύ πάθος. Έβαλα τις καλές μου φωτογραφίες από την Κρήτη, που είμαι ελαφρώς ηλιοκαμένη, χαμογελαστή, αν και ολίγον μεθυσμένη και περίμενα να κάνουν ουρά τα παλικάρια. Και έκαναν. Με τον NoDoubt μιλήσαμε λακωνικά. «Καλησπέρα, τον έχω 23 πόντους», μου είπε, «Να τον εκατοστίσεις», του απάντησα. Ο WillYou ήταν πιο ρομαντική ψυχή. «Θέλεις να σου γλύψω τις πατούσες σου;».  Με έφερε προ των ευθυνών μου. Θυμήθηκα πόσο καιρό είχα να κάνω πεντικιούρ και έτσι αγόρασα την προσφορά του Groupon για μανικιούρ/πενικιρούρ, 16ευρώ , που τόσο καρμίρικα είχα προσπεράσει την προηγούμενη. Ο Spyros ήταν ευγενικός. Με τα καλησπέρα και τα καληνύχτα του. Οδηγός ταξί από το Μοσχάτο. Την δεύτερη μέρα που μιλήσαμε μου αποκάλυψε την ένοχη απόλαυση του. Συχνάζει στο Nirvana Swinger Club (nirvanaswingerclub.com) στην Αχαρνών και αν δεν είχα κάτι καλύτερο να κάνω θα ήταν τιμή του να τον συνοδεύσω. Του απάντησα πως πανηγυρίζω την ανάληψη της Ελληνικής Προεδρίας και αναμένω την ομιλία του Αντώνη Σαμαρά. Δεν εκτίμησε το χιούμορ. «Γαλάζιο παιδί είσαι;». Μου απάντησε με τρεις σειρές ερωτηματικά. «Όχι, καλέ, πλάκα κάνω. Αν και έχω ψηφίσει Κώστα Καραμανλή. Πίστεψα στην επανίδρυση», απάντησα ελπίζοντας πως η ειλικρίνεια θα εκτιμηθεί. «Λυπάμαι, δεν έχουμε τίποτα άλλο να συζητήσουμε». Όχι, πως δεν είμαι εκπαιδευμένη στις χυλόπιτες –δεν είμαι, απλώς κρατάω χαμηλό προφίλ- αλλά να με απορρίψουν επειδή το ξέφρενο 2004 τραγούδησα «πάρτι, πάρτι στις 8 του Μάρτη;». Μικρό παιδί ήμουν. Τώρα έμαθα.

Δύο εβδομάδες νωρίτερα, ο Βαγγέλης ξενυχτούσε σε μπαρ του Κολωνακίου. Ήθελε να διαπιστώσει αν το lifestyle ζει και η επιβεβαίωση ήρθε μέσα σε δέκα λεπτά στην αγκαλιά έξαλλης νεαράς. Τρεις ώρες αργότερα, στην πατρική της μονοκατοικία, στην Φιλοθέη, η νύχτα αποδείχτηκε άκρως ερωτική και ενδιαφέρουσα. Κοιμήθηκαν παρέα, ξύπνησαν αγκαλιά. Το πρωί τσιτσίδι, αναζήτησε την τουαλέτα. Παραπατώντας κατέληξε σε ένα πολυτελές σαλόνι. Συγκινήθηκε με το ξύλινο πιάνο που δέσποζε αρχοντικά στο κέντρο του και θέλησε να πειραματιστεί στον ρυθμό της «Συννεφούλας». Δεν πρόλαβε, συννέφιασε ο ίδιος αντικρίζοντας μια φωτογραφία με τον μπαμπά περήφανο και χαμογελαστό δίπλα στον Στέφανο Τζουμάκα. «Ώπα παιδιά, το ζήτημα είναι ταξικό» αναφωνούσε μέρες μετά,  «Είμαστε εμείς είναι και εκείνοι. Δεν γεφυρώνεται αυτό». Νόμιζα πως έβλεπα μια κακή εκδοχή τoυ «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια», όμως ο Βαγέλης ήταν τόσο αποφασισμένος που την διέγραψε και από το Facebook.

Το καλοκαίρι η Έλενα γνώρισε στην παραλία τον Ζώη. Αναζητούσε το μπαλάκι του και το βρήκε κάτω από την ξαπλώστρα της. Το βράδυ εξερεύνησε τις αμυγδαλές του, την επόμενη μέρα έκαναν μαζί κανό στον κόλπο της Γιάλοβας, το απόγευμα που είχε έρθει η ώρα για τον κόλπο της Έλενας, εκείνος χάθηκε. Εμφανίστηκε ένα 24ωρο μετά με συγκινητικά απολογητικό SMS, να και λίγο ανορθόγραφο. «Δεν τρέχει κάτι. Όλα καλά, μόνο Χρυσαυγίτης να μην είσαι». Απάντηση δεν πήρε και εκτότε γνωρίζει τους φιλοξενούμενους της ΓΑΔΑ καλύτερα από την Ράικου και την Παπανδρέου μαζί.

Σε μια χώρα που το εκλογικό σώμα του ηλικιακού κοινού 20-40 προσέρχεται στις κάλπες κατά κύριο λόγο με μια ψήφο διαμαρτυρίας κι όχι πολιτικής συνείδησης, πόσο αυτή μπορεί να ορίσει τις κοινωνικές και ερωτικές μας σχέσεις;  Είναι πολιτικά ορθόδοξο να απορρίπτεις τον άλλο για τις κομματικές του επιλογές παρ’ όλο που ο Άρης του ταιριάζει με την Αφροδίτη σου; Πάντως οθωμανικό δεν είναι. Βασικά σε μια οικονομία που καταβαραθρώνεται, καταστρατηγώντας τη λογική, όλοι αναζητούν υπευθύνους. Όσο πιο κοντά τους γίνεται. Ακόμα και στο κρεβάτι τους.