Η φωτογραφία είναι ευγενική παραχώρηση της Ειρήνης Μαργαρίτη

Η Ειρήνη Μαργαρίτη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979. Μία ερωτική απογοήτευση μόλις στα 14 της την ενέπνευσε να γράψει το πρώτο της ποίημα. Απόφοιτος της Ανωτέρας Σχολή Δραματικής Τέχνης «Αρχή», η Ειρήνη έχει συνεργαστεί ως ηθοποιός με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το Δηπεθέ Πάτρας, και τους Peter Gothar, Στάθη Λιβαθινό, Αγγελική Στελλάτου, Γιώργο Παλούμπη, Γεωργία Μαυραγάνη, Esther Andre Gonzalez κι άλλους. Εκτός από την ηθοποιία, η Ειρήνη έχει σκηνοθετήσει το Unemployed (Δέκα Μητροπολιτικές Ιστορίες) και το Blackout (Μια μικρή διαμαρτυρία) βασισμένο στη συλλογή διηγημάτων του Χρήστου Οικονόμου, «Κάτι θα γίνει, θα δεις» (2013). Πλέον γράφει feature stories για το VICE και πρόσφατα κυκλοφόρησε την πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο «Φλαμίνγκο» από τις εκδόσεις «Μελάνι».

VICE: Πότε ξεκίνησες να γράφεις ποιήματα;

Ειρήνη Μαργαρίτη: Το πρώτο- πρώτο που έγραψα (κάτι που να μοιάζει με ποίημα, βασικά) ήταν στα 14 και ήταν μετά από ερωτική απογοήτευση. Πολύ πρωτότυπο! Θυμάμαι άκουγα και το «This is the End» των Doors παράλληλα και νόμιζα ότι δε θα πονέσει ποτέ κανείς όσο εγώ. Μετά μεγάλωσα λίγο, διάβασα και κατιτίς παραπάνω και κατάλαβα ότι ευτυχώς δεν ήμουν τόσο μόνη όσο πίστευα. Και φυσικά συνέχισα να γράφω όπως και όποτε μπορούσα. Και όχι μόνο σε χωρισμούς.

Από που αντλείς έμπνευση για να γράψεις;

Συνήθως κάποιες εικόνες μου έρχονται πρώτα στο μυαλό και μετά λέξεις. Κάτι ή κάποιον/α που μπορεί να έχω δει, μέρες πριν και που να μην έχω καν καταλάβει ότι μου έχει κάνει ιδιαίτερη εντύπωση. Μια εποχή έγραφα συνέχεια στο τρένο, στις μετακινήσεις μου. Προσπαθούσα να δω αν αυτή η τόσο γρήγορη εναλλαγή «παραστάσεων» μπορεί να έχει κάποιο νόημα ολοκληρωμένο στο μυαλό μου. Ενδιαφέρον είχε.

Τι θέματα σε απασχολούν κυρίως στα ποιήματά σου;

Κυρίως μια αγωνία για το πώς κρατάς ζωντανά μέσα σου πράγματα, ανθρώπους, αισθήματα, μνήμες. Δύσκολα, φυσικά. Σχεδόν ποτέ δεν τα καταφέρνεις. Ευτυχώς ή δυστυχώς.

H φωτογραφία του εξωφύλου είναι από τις Εκδόσεις Μελάνι ευγενική παραχώρηση από την Ειρήνη

Γιατί “Φλαμίνγκο”;

Καταρχήν υπάρχει ομώνυμο ποίημα, οπότε θα απαντήσω με μια στροφή: «Τη λέγαν Μίλλυ/ Και ζούσε μέσα σ’ ένα αεροπλάνο/ Πολλά χρόνια/ Μισή φλαμίνγκο μισή άνθρωπος/ Ροζ από την κορφή ως τα νύχια». Έχει μια αθωότητα το ροζ, που προσπαθώ να κρατήσω.

Πόσο εύκολο είναι αυτή τη στιγμή να εκδόσεις μία ποιητική συλλογή;

Πανεύκολο από μια πλευρά, πολύ δύσκολο από μιαν άλλη. Εύκολο να την τυπώσεις, δύσκολο να καταφέρει πραγματικά να φτάσει σε χέρια ανθρώπων.

Εκτός από την ποίηση ασχολείσαι με την ηθοποιία και την σκηνοθεσία. Θα έγραφες κάποιο θεατρικό έργο;

Έχω γράψει ήδη ένα παιδικό θεατρικό έργο μαζί με μια φίλη μου, τη Βασιλική Δαλίσκα, το οποίο μάλιστα βραβεύτηκε και μερικά χρόνια πριν από το υπουργείο Πολιτισμού. «Ο Ύπνος, ο Άυπνος και η μικρή Κατερίνα» είναι ο τίτλος του. Δε νομίζω όμως να το ξαναεπιχειρήσω. Προτιμώ, όταν δουλεύω στο θέατρο, τις ιδιότητες που ανέφερες.

Πιστεύεις ότι οι νέοι άνθρωποι ενδιαφέρονται για την ποίηση;

Ναι. Πιστεύω ότι ενδιαφέρονται ακόμα και αυτοί που δε νομίζουν ότι ενδιαφέρονται. Αρκεί να γίνει το κλικ. Κάποιος να σου διαβάσει κάποιους στίχους ή να σκοντάψεις σε κάποιο βιβλίο την κατάλληλη στιγμή. Το εύχομαι. Είναι καλή παρέα.

Μερικά από τα ποιήματα της Ειρήνης που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις «Μελάνι»:

Τhis love affair…

Το μόνο που ξέρω είναι ότι περπατάω… Διανύω χρονι-

κά διαστήματα με τα πόδια. Βήματα μικρά, γρήγορα και

ιδρωμένα. Βήματα το ένα πίσω από το άλλο. Παπούτσια

αμφιβόλου ποιότητας. Με χαλασμένο το δεξιό τακούνι.

Βήματα με χαλασμένο τακούνι. Βήματα πάνω απ’ όλα. Από

μεγάλη αγάπη για τον εαυτό μου περπατάω. Από απλή

καθαρή παιδική αγάπη. Και για να κρατήσω λίγο φρέσκο

ακόμα τον κώλο μου.

…Αγάπη είναι κι αυτό

__________________________

Relapse

Πέφτεις σε μια άδεια τρύπα

Με ένα πτώμα

Σε κάτι που ονομάζεις κρεβάτι

Κλείνεις το φως

Και ονειρεύεσαι

Μια συνουσία

Ή ένα χάδι

Υποτροπή

Στη σιωπή

Και στο κενό

Ανάρρωση

Λέω είναι

Να μπορείς να ελπίζεις

Μετά από ούτε ξέρεις πόσο καιρό

Ανάρρωση

Λέω είναι

Να μπορείς να ελπίζεις

Για κάτι απλό…

Love and word peace

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter,  Facebook και Instagram.