Oι «Βίοι Παράλληλοι» , είναι το μουσικό εγχείρημα, δύο παλιών γνώριμων, του Ιωσήφ Πρίντεζη και του Χρήστου Πακιώτη, από την κοινή μουσική διαδρομή τους. Ο Χρήστος Πακιώτης ή αλλιώς Ογδόντα4 είναι rapper, παραγωγός και εικαστικός. Έγινε γνωστός με το καλλιτεχνικό προσωνύμιο ΜΕΓΑΣ, με ορόσημα στην καριέρα του τα albums Δια χειρός / μέρος β’ – 4 Εποχές και Δια χειρός / μέρος γ’ – Επικίνδυνη ποίηση. O Ιωσήφ Πρίντεζης, παραγωγός, συνθέτης και ερμηνευτής στο crossover σχήμα ΝΤΠ (Νέα Τάξη Πραγμάτων), έχει συνεργαστεί μεταξύ άλλων και με τη Λίνα Νικολακοπούλου στο αφιέρωμα του Μάρκου Βαμβακάρη και με το Νίκο Κυπουργό.

Οι «Βίοι Παράλληλοι» αποτελούν τη μουσική τους συνάντηση από την οποία ήδη «γεννήθηκε» το πρώτο τους video clip, με τίτλο «Τόνια» που παρουσιάστηκε το βράδυ της Τρίτης στον κινηματογράφο Αλκυονίδα, ενώ παράλληλα αναμένεται η πρώτη τους ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά μέσα στους επόμενους μήνες από την 5th Season.

VICE: Γιατί «Βίοι Παράλληλοι»; Από πότε γνωρίζεστε και πώς προέκυψε η συνεργασία σας;
Ογδόντα4:H γνωριμία μας πάει χρόνια πίσω, από τις αρχές του 2000, όπου μαζί με τους ΝΤΠ, δίναμε lives, σε μικρά, συνοικιακά μαγαζιά. Εκείνοι φοιτητές στην Aθήνα κι εγώ μαθητής ακόμα. Γυρνούσαμε τις αθηναικές συναυλιακές σκηνές με γνώμονα το ρομαντισμό και την αγάπη μας για τη μουσική. Το όνομα του σχήματος προέκυψε κάπως έτσι. Οι Βίοι μας ήταν πάντα παράλληλοι. Kάνουμε εναλλακτική μουσική, με μεράκι και υπό αντίξοες συνθήκες εδώ και μια δεκαπενταετία περίπου. Εδώ απλά διασταυρώθηκαν ουσιαστικά, οι δρόμοι μας.

Η «Τόνια» είναι το πρώτο κομμάτι από ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ, σωστά;
Ιωσήφ: Αυτή την στιγμή δουλεύεται ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ και τείνει να φτάσει στην τελική του μορφή. Είμαστε θιασώτες της ολοκληρωμένης προσέγγισης ενός εγχειρήματος. Δεν ασπαζόμαστε την νοοτροπία του digital single, ως ανεξάρτητη και αντιπροσωπευτική κυκλοφορία για κανέναν καλλιτέχνη. Θεωρητικά, το να ετοιμάζεις ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ είναι μια μάλλον παρωχημένη πρόταση για ένα νεοσυσταθές σχήμα. Παρόλαυτα, για εμάς η μουσική είναι έκφραση, αγάπη και δημιουργία χωρίς στεγανά και ταβάνι. Ο δίσκος θα κυκλοφορήσει μέσω του ανεξάρτητου label 5th season records μέσα στο 2015.

Πείτε μας κάποιες στιγμές από όλη αυτήν την διαδικασία της δημιουργίας της «Τόνιας» που δεν μπορείτε να ξεχάσετε.
Ιωσήφ: Δεκέμβρης του ’13, λίγο πρίν τα Χριστούγεννα, ο Χρήστος έχει κατέβει Σύρο για να δουλέψουμε τραγούδια. Απ’ τα ηχεία ακούγεται η λούπα της ” Tόνιας”, σε πρώιμη μορφή και με μυεί στα απόκρυφα μυστικά της gourmet κουζίνας, κρουασάν σοκολάτας στην τοστιέρα. Αράζει στον καναπέ, γράφει ένα κουπλέ, δεύτερο, τελειώνει το ρεφρέν. Μετά από λίγο είναι όρθιος μπροστά στο μικρόφωνο και ηχογραφεί. Γράφω κι εγώ το ρεφρέν και βαζουμε ν’ακούσουμε. Στο πρώτο μας demo λοιπόν, συμμετείχε με το ζόρι ο “Πεκούδης”, ένας πράσινος παπαγάλος μιας φίλης, τον οποίο φιλοξενούσα στο σπίτι για τα Χριστούγεννα.

Οι φωτογραφίες είναι ευγενική παραχώρηση από τη Χρυσαλένα Αντωνοπούλου

Στο βίντεο κλιπ εμφανίζεται και ο Σπύρος Γραμμένος. Με ποιους άλλους θα συνεργαστείτε στο δίσκο;
Βίοι Παράλληλοι: Ο Σπύρος πρωτίστως, είναι ένας καλός φίλος και εν συνεχεία ένας μουσικός με ταυτότητα που έχει ξεχωρίσει από τους πολλούς της γενιάς του. Έχουμε βρεθεί σε πολλές συναυλιακές σκηνές μαζί του και εκτιμάμε την μουσική που κάνει πάντα με τόση αγάπη και υπέροχο χιούμορ. Στον δίσκο συμμετέχουν πολλοί και εξαιρετικοί μουσικοί. Άλλοι “άσημοι” και άλλοι πιο επιφανείς, αλλά δε θεωρούμε ότι ειναι ώρα για namedropping.

Ποια είναι η Τόνια; Είναι υπαρκτό πρόσωπο;
Ογδόντα4: Η Τόνια είναι για εμένα μία απο τις εκφάνσεις του «κέντρου» για το οποίο ουσιαστικά είναι γραμμένος και τούτος ο δίσκος. Ένα πρόσωπο μέσα στα κτίρια. Μέσα στα υπόγεια. Μέσα στις μπάρες. Μέσα στον κόσμο. Η ομορφιά που χάνεται και γερνάει. Το διαφορετικό που δεν αφομοιώνεται ποτέ και πιθανώς πεθαίνει άπραγο μα τόσο περήφανο. Μυρίζει πόλη και χειμώνα. Κοιτάζει την ζωή κάπως αδιάφορα και το ίδιο αδιάφορα την κοιτάζει και εκείνη. Στο δια ταύτα είναι και υπαρκτό πρόσωπο. Ένας φίλος είπε: «Τελικά είναι μια Τόνια που δεν σε ήθελε όταν έπινες».

Τι θέση έχει ο έρωτας και η γυναίκα στη ζωή σας;
Βίοι Παράλληλοι: «Και είναι ο έρωτας λένε, ένας πατέρας από τα ξένα, που έρχεται απρόσμενα να σε φιλέψει με δώρα σπάνια και αγαπημένα

Φεύγει συχνά το ίδιο απότομα και αφήνει ουλές πάνω στο δέρμα, να σου θυμίζει πως πρέπει πρώτα από ολα να ερωτευτείς εσένα».- Βίοι Παράλληλοι – Φως (Τις Κυριακής χαρές και της Δευτέρας λύπες)

Η Τόνια γυρνάει στην πόλη λέει το promo σας. Που μπορεί να την πετύχει κανείς;
Βίοι Παράλληλοι: Στις μέρες μας, όταν είσαι μπάντα που θέλει να επιτύχει το ανέφικτο, δηλαδή να διαδόσεις τη μουσική σου στο μέγιστο δυνατό χωρίς να έχεις την διάθεση να πληρώσεις τα μεγάλα ραδιόφωνα, πρέπει να ψάχνεις τρόπους που να προκύπτουν κάτα κύριο λόγο από μέσα και γύρω σου. Όλο αυτό που συνέβη με τους Βίους Παράλληλους και την Τόνια, ήταν η ανάγκη μας με ελάχιστα μέσα να ενημερώσουμε τον κόσμο για κάτι που πιθανώς να τον ενδιαφέρει. Γεμίσαμε την πόλη με εικαστικά και stencils που ρωτούσαν για κάποια Τόνια.

Σας είχαμε μάθει από τη χιπ χοπ σκηνή. Με την Τόνια πειραματίζεστε και με νέους ήχους. Πως κι έτσι;
Βίοι Παράλληλοι: Αμφότεροι ποτέ δεν κάναμε μουσική με στερεότυπα και αμφότεροι καινοτομήσαμε πολλάκις μέσα στον κλειστοφοβικό χώρο του ελληνόφωνου χιπχοπ. Δεν διευρύναμε απότομα τα όρια, αν αυτά υπάρχουν τελοσπάντων, ούτε παύει η ραπ εκφορά να κυριαρχεί πάνω στα μέτρα. Το ότι συνυπάρχει με το τάνγκο, το blues ή το ρεμπέτικο θεωρούμε οτί της δίνει ίσως, άλλη βαρύτητα και μια διαφορετική ευθύνη.

Πιστεύετε ότι θα ξενίσει το κοινό σας αυτή η αλλαγή;
Ογδόντα4: Δεν πιστεύω οτι προέκυψε και κάποια αλλαγή, επίσης δεν πιστεύω ότι απευθυνόμαστε σε κάποιο συγκεκριμένο μουσικό κοινό. Με ενδιαφέρουν οι άνθρωποι που γυρνούν στο κέντρο. Οι άνθρωποι που το μυρίζουν και το νιώθουν. Αυτός ο δίσκος, γι’ αυτούς είναι γραμμένος.

Πώς σας έχει επηρεάσει προσωπικά αλλά και καλλιτεχνικά η δολοφονία του Παύλου Φύσσα; Ειδικά εσένα Χρήστο που ήσασταν και φίλοι;
Ογδόντα4: Αν και έχω αποφύγει να μιλήσω πολλάκις ανοικτά για τούτο ζήτημα, μιας και μέσα μου ακόμη είναι νωπό και με πονάει πάρα πολύ, θα αρκεστώ στο να πω ότι θα μνημονεύω πάντα τον Παύλο σαν έναν μεγάλο άνθρωπο και ως έναν μεγάλο δάσκαλο. Δυστυχώς για μένα, αυτό το κάνω μετά θάνατον.

Ενώ υπάρχει μία στροφή στον πολιτικό και αντιφασιστικό στίχο μετά από όλο αυτό, βλέπουμε ότι εσείς “αποστασιοποιείστε” κάπως με την ιστορία της Τόνιας.
Ογδόντα4: Ας είμαστε ειλικρινείς. Το ότι η πρώτη μας κυκλοφορία είναι και η ευηχότερη του δίσκου θεωρώ ότι είναι ό, τι πιο λογικό από στοιχειώδεις κανόνες μάρκετινγκ, για το οποιοδήποτε σχήμα. Και όποιος πει ότι δεν λαμβάνει υπόψιν του το μάρκετινγκ, θαρρώ πως ψεύδεται. Όλοι το λαμβάνουν υπόψιν τους, έστω κι εν αγνοία τους. Από εκεί κι έπειτα, το ποιός είμαι και το ποιός είναι ο λόγος μου και η στάση μου απέναντι στην πολιτική, μπορεί κάποιος να το ψάξει, αν και δεν νομίζω ότι ενδιαφέρει και ιδιαίτερα.

Εγώ έγραφα, γράφω και δραστηριοποιούμαι πολιτικά βάσει των πιστεύω μου, εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Πολύ πριν σφάξουν έναν άνθρωπο και πολύ πριν γίνει τάση όλο αυτό. Οπότε είναι τουλάχιστον οξύμωρο να μου ζητήσει κάποιος να μετέχω, σε κάτι με το οποίο έχω ταυτοποιηθεί έτσι και αλλιώς από μικρό παιδί. Πόσο μάλλον να μου πει ότι αποποιούμαι των ευθυνών μου ή απεκδύομαι του ρόλου μου, επειδή όλο αυτό, επιτέλους, απέκτησε και άλλους θιασώτες και εγώ τώρα, τραγουδάω για κάποια «Τόνια».

Με όλα αυτά που συμβαίνουν στη χώρα, δεν θέλετε να χρησιμοποιήσετε το στίχο σας και τη μουσική σας για να εκφραστείτε;
Βίοι Παράλληλοι: Δεν θεωρούμε ότι κάνουμε κάτι λιγότερο από την έκφραση.

Ποια είναι η γνώμη σας σήμερα για τη σχέση της μουσικής και του πολιτικού στίχου;
Ογδόντα4: Ο πολιτικός στίχος για μένα είναι κάτι το παρεξηγημένο και άπτεται του πώς τον προσεγγίζει ο καθένας. Με ενδιαφέρει η αμεσότητα στον πολιτικό λόγο που εκφράζεται μέσω της μουσικής, αλλά ταυτόχρονα θεωρώ ότι πολλοί άνθρωποι, γράφουν πολιτικά κοιτώντας πίσω από το προφανές. Θεωρώ με το φτωχό μου το μυαλό ότι η Τόνια έχει πολιτική προσέγγιση χωρίς αυτό να δίνεται στο πιάτο. Μιλάει, αφαιρετικά ίσως, για κάποιον άνθρωπο μέσα στην πόλη, για τις ανθρώπινες σχέσεις και την σημαντικότητα τους. Δεν είμαστε δημοσιογράφοι, ούτε κοινωνιολόγοι. Άνθρωποι που γράφουμε είμαστε. Πολιτική εξάλλου είναι τα πάντα.

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.