In de jaren vijftig en zestig, toen de VS nog niet automatisch een verkrampt poepgezicht trok en “VERBIEDEN” gilde als het over wat voor drugs dan ook behalve tabak en alcohol ging; werden er misschien wel de interessantste wetenschappelijke onderzoeken ooit gedaan in verband met psychedelische middelen. Al helemaal als het ook nog over één van de interessantste drugs, LSD gaat.

LSD werd voor het eerst gemaakt door Albert Hofmann, een Zwitserse scheikundige, in een laboratorium in Basel. Hij deed onderzoek naar synthetische zuren als medisch antwoord op bloedomloops- en ademhalingsproblemen. Pas vijf jaar na het maken van het spul, in 1943, kwam Hoffman per ongeluk achter de hallucinogene eigenschappen van de stof toen hij er wat van binnenkreeg. Toen hij naar huis fietste overviel de drug hem en kreeg hij zulke overweldigende hallucinaties dat hij dacht dat hij dood aan het gaan was. De bewuste dag wordt door LSD-enthousiastelingen nog altijd aangehaald als ‘bicycle day’.

Als dit zijn doodsangst gezicht is, was die gast best wel een baas.

In jaren vijftig werd er door de CIA voor het eerst geëxperimenteerd met het middel in de hoop er een waarheidsserum van te kunnen maken. Vooral in het omstreden project MKUltra werd LSD toegediend aan studenten en soldaten om de geestveranderende werking te testen – zowel met als zonder hun medeweten. Dat zal ongetwijfeld trauma’s tot gevolg hebben gehad (zoals schijnbaar in deze zaak in een dorpje in Frankrijk) maar wat het ook heeft opgeleverd zijn fascinerende beelden en resultaten van de experimenten.

In dit experiment in de jaren vijftig kreeg een patiënt LSD en een doosje krijtjes en potloden. Vervolgens werd hem op verschillende momenten in zijn trip gevraagd om een portret van de onderzoeker te maken. De man was sowieso al – afgaande op het eerste portret – niet een onverdienstelijk tekenaar. Maar de effecten van de drugs zijn werkelijk verbluffend.