Nog voorbij het zwembad, de tennisclub en de flat met de vermeende pedofiel die elk dorp denkt te hebben, staat het lelijkste gebouw van het dorp: de soos. Elk gezond mens uit dat opgroeit in een dorp slijt er zijn jeugd. Ook de Afterpartees zijn er groot geworden. In Horst, het dorp dat faam geniet vanwege die andere band die er ook vandaan komt: de Heideroosjes.

De Afterpartees zijn gasten van begin twintig en toch hebben ze al een rijk muzikaal verleden. En dat allemaal omdat niet alleen Horst maar zowat elk dorp in Limburg zo’n jeugdhonk heeft. Het levert een bandjescircuit op waar de Randstedeling met zijn professionele poppodia best jaloers op mag zijn. Als kinderen playbackten ze als de Weideroosjes de nummers van hun dorpse helden en vanaf hun elfde spelen zanger Niek Nellen en gitarist Sjors Driessen al in bandjes; eerst metal, toen metalcore, streetpunk en hooliganpunk.

Gisteren kregen ze een minuutje in DWDD, met Niek in een shirt van The Modern Lovers- een stille hint naar wat je van zijn nieuwe band kan verwachten. Nou ja, stil. De invloeden van de Afterpartees zijn op hun debuutalbum Glitter Lizard duidelijk hoorbaar: bands uit de jaren zeventig – New York Dolls, The Only Ones. Punk, hard en een beetje lompig ook wel, maar alsnog liedjes die op hun beurt weer covers van een oude meidengroep zoals The Shangri-Las lijken te zijn.

NOISEY: Eerst metal, toen hardcore. Hoe zijn jullie uiteindelijk bij jaren zeventig punk uitgekomen?
Niek: Ik luisterde altijd wel wat naar oudere punk, maar ik was er nooit zo heel erg mee bezig. Sjors wel. Hij heeft altijd al een grote fascinatie gehad voor bands als The New York Dolls en de CBGB-scene. De laatste jaren ben ik er ook veel naar gaan luisteren.

Die sound hoor je maar bij weinig andere bands in Nederland terug. Wat vind je er zo tof aan?
De energie en de power. Het is punk, maar in de basis zijn het toch wel echt popliedjes. Dat vind ik het belangrijkste eraan. Een nummer kan wel tof zijn, en hard, maar als het na twee keer gaat vervelen, dan luister je het niet meer. En die scene rondom CBGB was sowieso interessant. Er werden gasten van de straat met echte muzikanten in een band gezet, dat leverde leuke anekdotes en goeie muziek op, maar de bands hadden ook allemaal een vrij korte levensduur. Drugsgebruik, ruzie, ze raakten snel opgebrand.

Hoe gaat dat straks met de Afterpartees?
De band heeft nu helemaal onze focus en we hebben het erg naar ons zin. Maar het is zeker ook niet ons eindpunt, we willen op een gegeven moment vast weer iets anders. Ik wil sowieso graag op mijn veertigste in een grindcoreband spelen, dat lijkt me wel vet.

Hoe rock ‘n roll is Horst?
Totaal niet, het is gewoon een dorp. Op een normale dag zie je bij aankomst een mooi centrum met een paar kroegjes. Het is niet heel groot en er is niet zo heel veel te doen. Er zijn een paar plekken waar je naartoe kunt, zoals de soos.

Laten we het daar eens over hebben. De soos is een belangrijke plek voor jullie.
Met Afterpartees hebben we er niet zo vaak gespeeld. Toen we met deze band begonnen, hadden we al zo vaak in Horst en omgeving opgetreden, dat we op zoek gingen naar andere speelplekken. Niets ten nadele van Horst, maar na 10 jaar wil je wel wat anders. Maar de soos is zeker een belangrijke, inspirerende plek. Elk dorp hier in de buurt heeft zijn eigen soos, en zo is er altijd wel een plek om te spelen. En elk dorp heeft zelfs zijn eigen specialiteit, van metal tot aan techno. Omdat ik in Breda studeer, woon ik nu in Tilburg. Maar ik ga nog elk weekend terug naar Horst, net als al mijn vrienden eigenlijk. We repeteren er, en als we dat niet doen, zitten we in de kroeg of gaan we naar de soos. Ik zou eigenlijk niet eens weten wat ik in het weekend in Tilburg zou moeten doen. Je merkt wel dat er de laatste jaren in Horst minder bands spelen. Onder de jeugd die uitgaat wordt de interesse in bandjes minder, en dus zijn er steeds meer dj’s in de soos. Die bandcultuur proberen we nu wel wat meer terug te brengen.

Hoe ga je dat doen?
Ik ben nog altijd betrokken bij de soos. Met oud en nieuw heb ik nog van 7 tot 9 bij de kluisjes gezeten. En mijn broertje zat tot kort geleden bij de programmering. Laatst hadden we echt een geniaal feestje, het was een van de weinige bandavonden. Mountain Bike speelde, de band die ook met ons mee op tour gaat. Het was toen best wel rustig. Er kwamen wat mensen binnen die vroegen ‘he, hoe laat begint de dj?’ Maar die was er dus niet, wat mensen wel een beetje in de war bracht. Toen Mountain Bike begon was het driekwartier lang een gigantische teringzooi. Een vriend van mij probeerde te crowdsurfen terwijl er niemand stond, en klapte toen op zijn gezicht. Dat was een van de dapperste dingen die ik in tijden heb gezien.

De Heideroosjes is die andere niet te negeren band uit Horst. Hoe belangrijk zijn zij voor jullie?
Ik luister ze niet zo vaak meer, maar ik mis ze nog wel. Ik vind ze één van de allerbeste live-bands ooit. Die energie. Toen ik jong was heb ik het album Fifi helemaal kapot gedraaid.

Door de critici zijn ze alleen nooit helemaal serieus genomen.
Dat vind ik altijd een beetje onnozel. Gisteren zag ik de documentaire over Doe Maar, daarin vertelden zij ook dat ze nooit echt helemaal serieus werden genomen en dat terwijl het toch echt een van de beste Nederlandse bands ooit is.

Zou je de Heideroosjes op gelijke hoogte willen plaatsen?
Dat zou ik niet meteen willen zeggen, maar het is wel een supergoeie band. Ze hebben een carrière van 15 jaar gehad, dat zegt meer dan slechte recensies.

In een interview met 3VOOR12 zegt Marco Roelofs dat hij je vaak tegenkwam op afterparty’s en dat je wel van een feestje houdt. Al lijkt me dat op zich wel duidelijk, met zo’n bandnaam.
Ik heb trouwens maar een keer met Marco tijdens een afterparty op de bank gezeten.

Ah, dus hij overdrijft een beetje.
Eén keer! En onze bandnaam is eigenlijk meer gericht op de negatieve aspecten van afterparty’s. Op een gezellige avond is iedereen dronken, maar op een gegeven moment is het wel leuk geweest. Dan zijn er toch altijd mensen die door willen en dat levert niet altijd even leuke momenten op.

Jeetje, het is dus eerder een kritische noot op onze hang naar non-stop feesten.
Elke avond heeft zijn houdbaarheidsdatum he? Soms is het tof om door te gaan, maar soms is het ook de angst om de avond te eindigen.

Aha, ik geloof dat het interview nu zijn hoogtepunt bereikt. Jullie spelen dit weekend op Eurosonic, in de stad waar de kroegen geen sluitingstijd kennen. Daar kan echt níemand stoppen!
Maar dan is het ook echt gezellig. Dan is het anders, daar ontmoet je veel mensen die je al lang niet meer hebt gezien. Op Eurosonic zetten we de joker in.

Wat zijn volgens jullie de beste plekken voor de afters tijdens Eurosonic?
Laat ik als eerste de Kroeg van Klaas noemen. Vorig jaar was daar een grote afvaardiging van de internationale pers. Mozes and the Firstborn was er ook. En de dames van Clean Pete, maar die konden we niet vinden, want het was er bomvol en er stonden maar twee mensen achter de bar. Mits ze daar dit jaar een goede service hebben, zou ik dit café zeker aan willen raden. Zeker als je celebrities wilt spotten.

Ga naar De Knarie als je fan bent van roken. De kroeg wordt voor 80 procent in beslag genomen door plastic lamellen waar je achter kunt roken. Het heeft een tropisch zwembad-atmosfeer gekoppeld aan roken en sterke drank. Enigszins grimmige sfeer, wel gezellig.

En eigenlijk zou ik deze kroeg geheim moeten houden: de Crowbar ligt net iets buiten de ring van Groningen. Er hangt een goeie, doorleefde sfeer. De kroeg heeft er al aardig wat avonden gezien. Er hangen posters van The Cramps aan de muur en met de muziek zit het ook altijd wel goed. En het belangrijkste is: je kunt er poolen.

Thanks Niek!

Afterpartees is sowieso een band die je live moet gaan zien. Doe dat op Eurosonic of een van de andere vele optredens die eraan komen. Het album komt op 19 januari uit op Excelsior.