Beste Vice,
Er was een tijd dat luizen iets waren waar je oma last van had tijdens de oorlog of waar je moeder je, vlak voordat je naar bed ging, over vertelde, zodat je niet meer durfde te slapen. Maar de bloedzuigers zijn terug, en hun aantal is het afgelopen jaar toegenomen met 500%..

Luizen leggen zoveel eitjes dat, volgens een recent rapport, 1/3 van je beddengoed bestaat uit luizen, luizeneitjes, dode luizen, luizenstront, stof en andere allergische rotzooi. Een luis hoeft maar van een busstoel in een zoom van je jeans te springen en plotseling kruipen ze over je muren, je bank, je vloerbedekking en, uiteindelijk, over je bed.

Sommige mensen reageren niet op de beten, maar ik gelukkig wel, dus ik merkte het meteen. Mijn benen, armen en rug waren bedekt met kleine, rode striemen die vreselijk jeukten. Ik krabde er in mijn slaap zo veel aan dat mijn dekens helemaal besmeurd waren met bloed.

Daarom belde ik een bestrijdingsdienst om me te helpen met mijn luizenprobleem. Ik verwachtte een nerderig figuur in een witte overall, maar er liep een ruige, in leer geklede kerel binnen met een rugzak op z’n rug die leek op eentje die de Ghostbusters gebruikten om spoken mee te besprayen.

Vervolgens sprayde hij m’n hele kamer onder, ruïneerde een dure set lakens, brak mijn bed, rekende ongeveer 400 euro, en verdween in de nacht. Ik had hem zo dubbel betaald en gepijpt, zolang hij er maar voor zorgde dat die beesten nooit meer terugkwamen.

Het advies van de bestrijdingsdienst was om nooit meer iets te doen. Maak geen gebruik van het openbaar vervoer. Reis uberhaupt niet. Blijf nooit bij iemand slapen. Breng je beddengoed niet naar de wasserette. Stofzuig je bed en probeer niet in je spijkerbroek te slapen.

Jeukt het al?

JOHNNY NO STARS