Dit boek las ik uit tijdens een saai farmacologie college en kreeg constant te horen:  “hee, das een boek met roze blaadjes en een pik op de voorkant”. En dat klopt. Bovendien is het hoogstwaarschijnlijk Lernert Engelberts’ eigen pik die hij zelf op een prototype kaft heeft overgetrokken, zoals hij dat ook steeds deed tijdens de signeersessie bij de presentatie van het boek: uit de broek, op het boek en vereeuwigen die handel….

Maar genoeg over de leuter van Engelberts. ‘Echte slechte mensen’
(De Harmonie) doet sterk denken aan Roald Dahl’s ‘Switch Bitch!’. Het
is een filmisch geschreven verhalenbundel, die zeer vermakelijk is,
over de slechtheid van de mens: zoals jij en ik, maar vooral zoals
zichzelf beweert Engelberts in een interview. De verhalen zijn
afwisselend, grappig en intrigerend. Wel kapt hij ze stuk voor stuk
steeds zodanig af dat er een gevoel van onvoldoening achter blijft,
maar op een coole manier, zodat er alsnog niets aan de hand is. Dit
boek heb je tevens zo uit met zijn 241 (weliswaar kleine (roze))
pagina’s.
Met zijn prozadebuut heeft Engelberts het verdomd goed ‘geflikt’. Petje af Lennert.

RAMON