Deze week werden in China 50.000 honden doodgeslagen. Overheidsambtenaren gaven opdracht tot de slachtpartij nadat drie mensen stierven aan hondsdolheid.

Honden aan de leiband werden uit de handen van hun eigenaars getrokken en ter plekke dood gemept. Huisdieren die binnen verborgen zaten, werden ’s nachts naar buiten gehaald door mannen met knuppels die door de dorpen zwierven, roepend en schreeuwend om de honden te doen blaffen. Hun baasjes kregen een halve euro ter compensatie.

De autoriteiten schatten dat 90% van de hondenbevolking van de provincie werd afgeslacht tijdens de vijfdaagse campagne. PETA (People for the Ethical Treatment of Animals) noemde de hondenholocaust ““gruwelijk wreed”.

Maar dat is geen verrassing. De Chinese overheid is gespecialiseerd in zulke extreme, oververeenvoudigde reacties…

In 1958 kwam de Grote Roerganger Mao Tsetong met een knaller: De Anti-Spreeuwen Campagne. Omdat spreeuwen graan eten, besloot hij dat de landbouwproductie zou stijgen als alle spreeuwen werden uitgeroeid.

.

Spreeuwen killen is makkelijk genoeg, vooral als je een paar miljoen Chinese boeren kan laten doen wat je maar wilt. Spreeuwen krijgen namelijk hartaanvallen wanneer ze 15 minuten vliegen zonder te landen. Dus werden er hele legers boeren gedwongen om in de velden op potten en pannen te staan slaan, zodat de bange vogels het zwerk zouden kiezen. 15 hels luidruchtige minuten later regende het spreeuwen.

Miljarden vogels werden op deze manier gedood – er zijn foto’s van fiere dorpelingen die poseren naast metershoge bergen spreeuwenkarkassen. De landbouwproductie was enorm dat jaar. Maar deze succesjes op korte termijn werden teniet gedaan door de catastrofe die erop volgde.

Mao vergat dat spreeuwen naast graan ook sprinkhanen eten. Zonder spreeuwen om de springers op te smikkelen, gingen de beestjes helemaal loco. Een bijbelse zwerm verwoestte het volgende jaar het Chinese platteland, wat een belangrijke oorzaak was van de hongersnood die 30 miljoen mensen doodde.

Oeps!

De recente anti-honden campagne zal niet zo’n desastreuze gevolgen hebben: keffers zijn niet zo’n belangrijke schakel in de voedselketen. Maar de prijs van hondenvlees en hondenbont is op de lokale markten wel al ingestort.