Eén van de opmerkelijkste shows was die van Remy Ho, een Cambodjaanse expat uit L.A. Zijn familie ontsnapte uit Cambodja in de jaren ‘70, toen Remy nog een baby was. Tijdens de ontsnappingstocht zat hij in de rugzak van zijn vader, maar toen die onder wat prikkeldraad door moest kruipen bleef de tas haken, waardoor Remy’s gezicht een litteken opliep.

Het beeld van Cambodja werd de afgelopen decennia bepaald door genocide, oorlog en corruptie. Maar zo ging het er niet altijd aan toe. In de jaren ‘60 was Cambodja een ontzettend hippe plek. Iedereen hield er van psychedelische rock, de meisjes zagen er allemaal uit als Uma Thurman in Pulp Fiction en de jongeren konden snoeihard feesten. Toen de Vietnamoorlog over was, was het idee van militaire interventie in Zuidoost-Azië hopeloos onmodieus geworden. Daardoor kon Pol Pot rustig zijn gang gaan en zo’n twee miljoen Cambodjanen vermoorden tijdens een grootscheepse landroof. Als je weigerde om je boerderij over te geven aan de communisten, dan werd je ter plekke geëxecuteerd.

Nu, veertig jaar later, wil het land dat ooit bekend stond als het Wilde Westen van het Oosten graag laten zien dat het meer te bieden heeft dan massagraven en monumenten gemaakt van menselijke schedels. Begrijpelijk. Daarom hield Cambodja in november z’n allereerste Fashion Week. En natuurlijk moest ons team van Fashion Week Internationale daar bij zijn.

Phnom-Penh is een eigenaardige stad. Het heeft de vergane glorie van een Franse kolonie en tussen de sloppenwijken blinkt hier en daar een maagdelijk schone boeddhistische tempel of koninklijk paleis. En vooral ‘s nachts heeft het tonnen karakter.

Als je langs de Mekong wandelt krijg je een interessant kijkje in de lokale gebruiken: tienerjongens verkleden zich als meisjes en voeren kleine theaterstukjes op vol huiselijk geweld. De gezinnen die langskuieren tijdens hun avondwandeling lijken dit leuk te vinden. Als het je lukt om de straat over te steken (het is een zee van miljoenen heen en weer zwenkende, toeterende tuktuks en brommers) kom je in het sinistere deel van de stad waar je clubs vindt met namen als Heart of Darkness. We stapten één van die clubs binnen en hielden het er precies vijf seconden uit. Lang genoeg om te zien hoe een toerist ruw zijn vinger heen en weer wriemelde in een prostituee terwijl haar pooier goedkeurend toekeek.

Een Amerikaans meisje dat sinds een jaar in Phnom-Penh werkt vertelde me dat mensen die naar deze stad trekken al snel veranderen in verloren zielen. Medicijnen met allerlei fijne bijwerkingen zijn hier spotgoedkoop en zonder recept verkrijgbaar bij drogisterijen en apotheken. Bij eettenten met namen als Happy Pizza kun je voor 5 euro een knuist wiet kopen en dankzij een ontheemde groep West-Afrikanen is de handel in heroïne bijzonder levendig.

Maar ergens tussen de tuktuks en drugshandelaren staan kledingfabrieken waaruit het gezoem klinkt van 400.000 naaimachines, bediend door jonge vrouwen die er de kleding maken waar onze winkelstraten mee gevuld worden.

Bekijk Fashion Week Internationale: Cambodia op VICE.com. Binnenkort verschijnen er ook afleveringen vanuit Pakistan en Lagos.


Er gaan geruchten dat de 81-jarige koning van Cambodja, Norodom Sihanouk (de man links), homo is. Niet eens alleen omdat hij de Fashion Week steunt: hij was ooit balletdanser en is nu een fanatiek voorstander van het homohuwelijk. Maar zeker weten doen we het niet, hij heeft ook 14 kinderen.



De kinderen van machtige overheidsbobo’s worden liefkozend de ‘Khmer Riche’ genoemd. Hier zie je er een paar. Sophy Ke, de dochter van de vicepremier, is zo dol op kleding dat ze een eigen warenhuis heeft opgericht: een eerbetoon aan de god van de mode. De winkel, genaamd Sophy & Sina, heeft een schoenentuin, een wijnkelder en een persoonlijke kleermaker. Het enige modetijdschrift in Cambodja heet F en wordt uitgegeven door Sophy’s broer Sophea.


Twee weken voor onze reis lazen we in de online editie van de Phnom Pehn Post dat er driehonderd vrouwen tegelijkertijd waren flauwgevallen in een kledingfabriek van de H&M. Volgens het officiële rapport werd het collectieve flauwvallen veroorzaakt door de aanwezigheid van kwade geesten.



Cambodja Fashion Week heeft alles wat een fashion week ~fashion~ maakt: felle lampen, modellen en gastenlijsten. Tijdens een van de shows zei een jongen tegen mij: “We weten allemaal dat Cambodja een derdewereldland is, maar deze week laat zien dat er vooruitgang is in het land, niet alleen wat betreft de politiek en de economie, maar ook in modieus opzicht.”