Muziek

​Crate expectations: Philou Louzolo

Net als de meeste mensen hebben dj’s en producers een aantal specifieke nummers die ze aan bepaalde momenten uit hun leven doen denken. In Crate Expectations mogen zij een playlist samenstellen die gebaseerd is op die herinneringen om zo hun verhaal te vertellen. Deze week is het de beurt aan Philou Louzolo.

Afgelopen week werd bekend dat Philou Louzolo een van de nieuwe residents van het Canvas wordt. Sinds een paar jaar zien we zijn naam steeds vaker op line-ups staan – zo stond hij al in Studio 80, PIP en BIRD, en op festivals als Pitch en Amsterdam Open Air. Daar viel hij op vanwege zijn exotische beats en vrolijke vibes. Verder bracht hij een stel mooie tracks uit op labels als Tomorrow is Now, Kid! en Lazare Hoche Records. Zaterdag staat hij op NEWBORN festival, een initiatief om het goede doel Orange Babies te steunen in het bestrijden van HIV bij zwangere vrouwen en baby’s in Afrika. Diezelfde dag speelt Philou ook op zijn eigen avond Hotel Tropique in Canvas in Amsterdam.

Videos by VICE

THUMP: Bij welk liedje moet je aan je Congolese roots denken? Philou: Moeilijk, om die vraag te kunnen beantwoorden moet je eerst definiëren hoe Congolese muziek klinkt. Congo heeft een rijke muziekgeschiedenis, en artiesten vertalen de situatie waarin ze leven altijd naar hun kunst. Dat is wat Afrikaanse muziek voor mij is: revolutionaire gevoelsmuziek met een boodschap, vaak dansbaar maar net zo vaak ook niet.

Je hoort West-Afrikaanse invloeden uit de jaren zestig en zeventig in mijn muziek. Ik probeer Afrikaanse cultuur toegankelijk en aantrekkelijk te maken voor het Westen. Mijn boodschap is eigenlijk: Afrikaanse cultuur is awesome en dat moet gezien, gehoord en gedeeld worden. Binnenkort komt er een ep van me uit op Marcel Vogels label Lumberjacks in Hell. Het is een samenwerking met Villy & The Xtreme Volumes, een Nigeriaanse band. Het nummer heet Africa Arising; een track met West-Afrikaanse invloeden. Inhoudelijk gaat het over de kracht van Afrika als continent. Iets wat ik eerder zonder vocalist heb proberen te doen met mijn vorige ep Zolo Grooves.


Welk nummer doet je denken aan je jeugd in Zeeland?

Always & Forever van Chocolate Puma. Mijn eerste uitgaanservaring was in Renesse, waar de meeste clubs Top 40 draaiden. Er was een discotheek waar DJ Trung tussen alle populaire pop en r&b af en toe uitstapjes maakte naar house. Iets wat voor die tijd (zeker in Zeeland) vooruitstrevend was. Hij bracht de clubsound van de randstad naar de polder.

Al snel kwam ik bij Trung thuis om te leren dj’en. Ik wilde alleen maar populaire dirty house draaien, totdat hij me kennis liet maken met klassiekers als Deep Inside van Harddrive. Aan het begin van de avond draaide Trung regelmatig Always & Forever van Chocolate Puma. Dat was echt mijn jam.


Wat vind jij het vetste nummer ooit?

Ik kan genoeg nummers bedenken die vetter zijn en meer kwaliteit en diepgang hebben, maar toch blijft Lagos Sisi van Bola Johson voortdurend terugkomen in mijn sets. Ik denk dat het de vocalen zijn. Ze zijn zo puur en ongecontroleerd, dat ik bij het horen ervan het liefst in mijn nakie de straat op ga en de hele buurt optrommel om met me te dansen.


Wat is het ideale nummer om een helse kater in de ochtend te overleven?

Bootylicious van Destiny’s Child. Ik word altijd vrolijk van liedjes over billen.


Je draait binnenkort op twee bijzondere evenementen: NEWBORN festival en je eigen avond in Canvas. Welke plaat ga je daar sowieso draaien?

Mijn eigen plaat Afrifuturism Dance, die uitkomt op Banoffee Pies Records. Ik draai mijn eigen muziek niet vaak. Ik vind muziek van andere artiesten vaak vetter. Pas toen ik merkte dat dj’s die ik respecteer mijn tracks gingen draaien, durfde ik wat meer te experimenteren door bijvoorbeeld een half uur lang onuitgebracht materiaal van mezelf te draaien. Ik draaide Afrifuturism Dance voor het eerst op Pitch Festival en dat pakte verrassend goed uit.


Van welke track belandde je in een andere wereld toen je hem voor het eerst hoorde?

Jagwa van Mdou Moctar. Ik zag hem live in Lissabon. Het is een soort psychedelische folk uit Niger. Ik heb veel Afrikaanse muziek gehoord, maar dit was voor het eerst dat ik het live meemaakte en echt in trance raakte van de muziek. Op YouTube staat alleen een versie waar hij Jagwa live speelt in een soort woestijngebied op een gratis festival in Niger.


Op welk liedje gaat je publiek altijd het hardst los?
Zombie van Fela Kuti. Dat is een politiek nummer, maar ook ontzettend dansbaar. Op die manier komt de boodschap niet helemaal over, maar dat is niet erg. De track heeft een constante groove, die langzaam wordt opgebouwd en je vervolgens naar eindeloze hoogtepunten en explosies brengt. Dit liedje is ideaal voor clubavonden, want hij duurt erg lang. Geduld loont, ook bij deze track.

Volg Philou Louzolo via Facebook // SoundCloud

Thank for your puchase!
You have successfully purchased.