Foto door Raymond van Mil.

Afgelopen vrijdag, zaterdag en zondag was het in het Amsterdamse bos tijd voor het allereerste Dekmantel Festival. De verwachtingen waren nogal hooggespannen, met een run op kaarten waar zelfs Rolling Stones-fans nog een puntje aan kunnen zuigen en een allstar lineup. Toch veranderde de Facebookpagina van het evenement een paar dagen voor aanvang alsnog in een verkapte versie van Marktplaats voor mensen die hun gevoel voor fomo uiteindelijk de baas werden en besloten hun kaartje te verkopen. Jammer voor ze, ze hebben een heel tof weekend gemist met toffe muziek midden in de Amsterdamse natuur (ja, ik wist ook niet dat die bestond!).

De nadruk van de organisatie lag duidelijk op de muziek, en dat is maar goed ook. Alle vier de podia waren uitgerust met puntgave installaties van het merk Kraakheldere Burenruzie, en zo kwamen alle live- dan wel dj-sets van de puike boekingen volledig tot hun recht. Goed om te zien dat er dus totaal niet bezuinigd was op de muziek. De aankleding van het terrein was volgens een enkeling ietwat aan de magere kant, maar dat was voor mij eigenlijk geen enkel bezwaar. Deze minimalistische insteek past wat mij betreft eenmaal beter bij een festival als Dekmantel. De letters van het woord FOOD – levensgroot met duct-tape op een schutting geplakt – maakten voor mij duidelijk genoeg waar ik moest zijn voor eten. Daar heb ik geen delegatie afgevaardigden van een troosteloos straattheater rondom een tipi van gerecyclede stoelpoten voor nodig. Wat Dekmantel deed paste perfect. Niet zeuren, als je goed keek zag je achter in de hoek bij de RedBull-tent een levensechte radarschotel vlijtig rondjes draaien. Zag er hartstikke cool uit. Ook werden er op de eerste avond profielfoto’s van bezoekers die op attending stonden op de LED-muur achter de mainstage in de visuals verwerkt. Super contemporary interactive video-art, yo! Ben je toch een liefhebber van overbodige tierelantijnen op een kleinschalig festival? Helaas! Het cultureel verantwoorde theater-/wijnslobberfestival de Parade toert vanaf volgende zomer pas weer door het land.


Na afloop waren enkele deskundigen het niet eens met de waterprijzen.

de wetenschap heeft onlangs aangetoond dat haters gonna hate Joy Orbison Legowelt & Xosar Underground Resistance presents: Timeline Laurent Garnier Laurent Garnier Marcel Dettmann Midland Jeff Mills Hessle Audio Ben UFO Pangea Pearson Sound Traxx Klik linksboven voor ~geluid~.

De zondag was veel rustiger dan de voorgaande twee dagen, en ook was er nu een hele kleine stage bij de luxe toiletten, in plaats van de tent die vrijdag en zaterdag dienst deed als RedBull-stage. Boiler Room werd vervangen door FACT en dat wat eerder FACT was, was op zondag dan weer RedBull-stage. Het was even wennen, en jammer dat door de drukte bij de luxe toiletten het water heel snel op was zodat deze gesloten moesten worden. Vooral voor de vrouwelijke bezoekers werd het alsnog Dixie-time. Maar goed, dat hoort eigenlijk wel bij een festival, en niet iedereen hechtte evenveel waarde aan een luxe toiletbezoek:

Trakteert u zichzelf eens op een verkwikkend voetbad tijdens uw luxe toiletbezoek!

Zondag gaf Jamie xx een veelzijdige set weg met disco, house en ook links en rechts wat zwaarder werk. Ja, natuurlijk kwam er ook een dansbare edit van een The xx-nummer voorbij maar dat mocht de pret niet drukken. Het publiek had er zin in en danste al voorzichtig tijdens zijn maffe openingstrack. Niet iedereen danste voorzichtig, de dame hieronder liet zien dat zelfs vreemde wereldmuziek haar shuffledrang niet klein kreeg:

I-F (die het werk van Giorgio Moroder of Kraftwerk trouwens NOOIT heeft aangeraakt) gaf nog een lekker setje bij de kleinste stage, want hij werd correct aangekondigd op de website van het Dekmantel Festival. Verder naar de avond toe kreeg het terrein een post apocalyptische vibe, maar dan op een goede manier. Het kleinere aantal bezoekers en de gefreakte klanken van Blawan & Surgeon op de mainstage droegen hier aan bij. Langzaam vertrokken de meeste bezoekers beetje bij beetje weer op de fiets terug naar de stad, een gevaarlijk spannende combinatie van fietssafari, Russische roulette en Te land, ter zee en in de lucht.

een enkele zeurpiet een heleboel kak in het bos Laurent Garnier