Dom

Ha. Het tij in de wetenschappelijke wereld lijkt zich met het verschijnen van nieuw onderzoek en een boek eindelijk te keren tegen de dolfijn. Daarin wordt tegengesproken wat al zo lang over dolfijnen beweerd wordt: dat ze oh zo slim zijn, misschien wel even slim als mensen, en dat ze daarom respect en liefde en t-shirts verdienen. Fuck dat. Dolfijnen zijn ondanks hun vriendelijke, knuffelige imago gewoon kutbeesten. Dat hebben we al eerder gezegd en we blijven bij dat standpunt. Maar misschien kan ze dat een beetje vergeven worden nu bekend is dat ze eigenlijk gewoon best dom zijn. Een soort ontoerekingsvatbaarheidverklaring voor dolfijnen. 

Dolfijnfundamentalisten op een trap met spandoeken

Bioloog Justin Gregg schreef een boek rond de vraag of dolfijnen echt zo slim zijn. Hij had er namelijk zijn twijfels over, iets dat hem in de wereld van dolfijnenliefhebbers niet in dank werd afgenomen. Zo werd er in 2006 door radicale dolfijnfanatici een petitie gestart om hem te laten ontslaan toen hij vraagtekens zette bij de bijzonderheid van het walvisbrein. Ook dit boek gaat waarschijnlijk leiden tot de wereldwijde woede van dolfijnenultra’s. 

Gregg zuigt zijn statement niet uit zijn duim. Het boek vertelt onder andere over het ontstaan van het onterecht snoezelige imago van de dolfijn. In de jaren vijftig was er ene John Lilly, neurowetenschapper en hippy, die een grote rol speelde in de rebranding. Hij was er van overtuigd dat dolfijnen met mensen konden leren communiceren en probeerde dat ten alle kosten te bewijzen. In een weinig bekend experiment sloot hij een jonge onderzoeksassistente tien weken lang op met een dolfijn in een half ondergelopen kamer. Dat ging goed tot de dolfijn zich aangetrokken ging voelen tot het arme meisje en dat haar duidelijk probeerde te maken door haar te bijten en met zijn staart te slaan. Superromantisch. Toen dat verassend genoeg niet werkte, probeerde de dolfijn haar het hof te maken door haar zachtjes te aaien met zijn tanden en zijn geslachtsdeel te tonen.

De lange opsluiting moet het meisje tot waanzin gedreven hebben, want uiteindelijk gaf ze toe en begon ze de dolfijn af en toe af te trekken. Lilly zette dit neer als een enorme doorbraak in intersoortelijke communicatie en werd verstoten door de wetenschap. Waarna hij helemaal loco ging en dolfijnen (en zichzelf) LSD begon te geven om met elkaar te communiceren. Ondanks al die waanzin is blijkbaar alleen “dolfijnen kunnen communiceren met mensen, dus ze zijn slim” in plaats van “sicke weirdo doet belachelijke experimenten met domme beesten,” blijven hangen in het collectieve geheugen van de wereld. 

“Essentiële kenmerken van complexe neurale verwerking, zoals die bij andere zoogdieren voorkomen, zijn afwezig of onderontwikkeld”

Verder schijnen ook andere kenmerken van intelligentie die toe worden geschreven aan dolfijnen helemaal niet zo bijzonder te zijn. Er werd altijd gezegd dat ze een relatief groot brein hebben en dus slim zijn. Hun brein is relatief gezien echter niet groter dan dat van een chimpanzee (die trouwens wel redelijk intelligent is) alleen uit onderzoek uit 2006 bleek dat de ontwikkeling van hun ‘grote’ brein voor een groot deel te danken is aan cellen die het brein moeten behoeden tegen onderkoeling. Geen denkcellen dus. Verder zijn “essentiële kenmerken van complexe neurale verwerking, zoals die bij andere zoogdieren voorkomen, afwezig of onderontwikkeld,” aldus Paul Manger, die het onderzoek uitvoerde.

Manger publiceerde onlangs ook een ander onderzoek, waarin hij stelt dat onderzoek naar dolfijnenintelligentie vrijwel altijd gebrekkig is. Veel gedrag dat ze vertonen komt ook voor bij andere, veel minder complexe wezens. Zo zouden dolfijnen onderscheid kunnen maken tussen de concepten “vele” en “weinig,” maar dat kunnen gele meelwormen ook. Waarmee er verder niet wordt beweerd dat dolfijnen even dom zijn als meelwormen, maar in ieder geval dat ze niet zo speciaal zijn als iedereen graag wilt denken. En dat is precies wat Gregg met zijn boek wil bereiken: HOU EENS OP MET HET VERMENSELIJKEN VAN DE DOLFIJN. Kunnen wij het alleen maar roerend mee eens zijn.

Meer kritiek op dolfijnen lezen?

Dolfijnen zijn verschrikkelijke dieren en dit is waarom

Dolfijnen die mensen helpen met het baren van kinderen? Serieus, WTF.