DRIE LIEDJES DIE WE NOOIT MEER WILEN HOREN


Een tijdje terug was de martel-top-tien in het nieuws. De liedjes die Amerikaanse militairen in Irak tijdens het martelen het meest draaiden, waren in een morbide lijstje gezet. Geïnspireerd door deze lijst hebben wij een top drie van tracks samengesteld die we liever niet meer willen horen. En met ‘liever niet’ bedoelen we dat we nog liever luisteren naar het geschreeuw van ons achtjarige zusje terwijl ze wordt verkracht dan naar deze shit….

1. Paradise by the dashboard light – Meatloaf
Deze track is het ergst, omdat de plekken waar hij wordt gedraaid
dezelfde plekken zijn waar de gemiddelde Nederlander ‘lekker gaat
feesten.’ En je weet wat dat betekent: behalve deze belegen track van
Meatloaf krijg je dan ook Jeroen van der Boom, Grease en jumpstyle voor
je kiezen. (Als je trouwens niet weet wie Jeroen van der Boom is:
kudo’s en vooral houden zo. Zalig zijn de onwetenden)

Videos by VICE


2. Killing in the Name Of – RATM

‘tuurlijk, die Ed Banger gasten schijnen er nog steeds mee weg te
lopen, maar zelfs de grootste helden maken wel eens een foutje. Onze
beef met dit nummer is tweeledig:
Ten eerste zijn het onvermijdelijk de hordes lelijke 15-jarige nerds en
corpsmeisjes die met blosjes op hun wangen ‘FUCK YOU I WON’T DO WHAT
YOU TELL ME’ meeschreeuwen. En het lijkt ze nooit te vervelen, want na
de vijfduizendste keer schreeuwen ze nog net zo hard mee. Hoe vaak kan
je op precies dezelfde manier op een plaat uit je dak gaan? Het tweede
deel van ons grief bestaat uit de non-conformistisch aard van dit
nummer.   Toffe boys en girls schreeuwen en steken hun middelvinger op
tijdens het hoogtepunt van het nummer. Daarna drinken ze hun biertje op
en gaan ze naar bed, want ze doen fucking niet wat ze verteld wordt,
maar ze zijn wel weer om 8 uur uit bed om rechten of
personeelswetenschappen te studeren. Met die studie kunnen ze later als
jurist of P&O’er bij een grote bank aan de slag – een saai, klein
rad in de kolossale machine van het bedrijfsleven. Fuck you I won’t do
what you tell me? Right. Stelletje hypocrieten. 


3. Smack my bitch up – The Prodigy

Dj’s blijven deze plaat opnieuw en opnieuw draaien, zodat het sonische
effect van deze plaat gelijk staat aan het visuele effect van een door
veertig auto’s overreden haas: Ooit was het ding snel en vol leven en
plezier, maar nu is er niets meer van over behalve een stinkende,
bloederige pulp.

Welke tracks kan jij echt niet meer horen en waarom niet?

Thank for your puchase!
You have successfully purchased.