Ik hoef mijn rug niet te keren, of er staat tegenwoordig alweer een nieuwe, voor mij compleet onbekende dj op nummer 1 in de internationale charts. Ik geloof niet dat het aan mij ligt dat ik die dj’s niet ken. Ik ben een bovengemiddelde kenner van muziek, en dan reken ik daar ook popmuziek en dance onder. Avicii kan ik meezingen en ik weet dat Nicky Romero een popster is in Amerika. Maar dat Bakermat weken op nummer 2 stond in de Top 40, in Frankrijk zelfs Avicii van de eerste plek versloeg en de wereld overvliegt voor optredens, daar had ik geen benul van. Eerlijk, ik kende hem alleen van de tegenpartij die was opgericht tegen de Bakermat-deuntjes. Maar terwijl haters de petitie tekenden, groeide Lodewijk Fluttert in nog geen jaar tijd van niks (nou ja, hij was student psychologie) naar een dj die optreedt voor 25 duizend man. En dat allemaal dankzij één handeling, dit nummer op Youtube zetten:

Ik sprak hem hierover op een van zijn spaarzame vrije dagen in een broodhuys in zijn woonplaats Utrecht.

Noisey: Je tracks kenmerken zich vaak door blaasinstrumenten: de fluit en saxofoon zijn in Vandaag en Zomer te horen. Wanneer besefte je dat dat je handelsmerk moest worden?
Die saxofoon en fluit zijn niet bewust als handelsmerk ingezet, dat is random gegaan. Ik vond het gewoon leuk, er zit geen filosofie achter. Ik heb wel saxofoon gespeeld, maar dat kan ik niet zo goed als dat je in Vandaag hoort. Ik speel wel nog steeds piano, de akkoorden en synthesizers speel ik zelf in. In mijn muziek gaat het me vooral om dat ik een gevoel wil overbrengen. Ik wil muziek maken die mensen blij maakt en power geeft.

Koos je daarom voor de speech van Marten Luther King in Vandaag?
Het is een mooie boodschap, hij geeft me energie. Dat is toch ook wel de main philosophy van mijn muziek. Van oké, hier heb ik inspiratie van gekregen. In de popmuziek van nu gaat het bijna alleen nog maar over party all night long en dat soort shit. Het gaat helemaal nergens meer over. Ik probeer in elk geval minder simpel te zijn. Van die ‘drink till you die’- teksten probeer ik tegen te gaan. Niet in elke van mijn nieuwe tracks zit een boodschap, maar ik wil in elk geval geen simpele tekst.

Vertel eens, is het nou echt waar dat Zomer je allereerste track ooit is die meteen extreem is opgepakt? Was je daarvoor al wel met muziek bezig?
Ik luisterde toen veel naar muziek en ik had al wel wat met software gekloot, maar ik was vooral bezig met bier drinken en feest vieren. Zomer was de eerste track die helemaal af was. Ik zette hem op Youtube, that’s it. Na een week kreeg ik een eerste offer van een label. Ik wist niet eens wat dat was en wat een label doet voor je als artiest. Mijn eerste optreden was vorig jaar september in AIR. Daarvoor heb ik wel eens in café gedraaid, maar toen was ik meer met bier drinken bezig. Ze vroegen naar mijn rider. Ik heb moeten googlen wat dat was. Ik heb er toen maar een flesje water en een handdoek opgezet. Vanaf daar is het bizar snel gegaan.

Wat is er in de tussentijd op je rider bij gekomen?
Hij is nog steeds eenvoudig. Een fles rum, cola, dat is alles.

Je komt uit Markelo. Ik stel me bij Markelo vooral veel schuurfeesten voor waar Normaal wordt gedraaid en alle meisjes bier drinken. Was het een hel voor je?
Ik was de enige die naar dancemuziek luisterde, de rest vond het homomuziek. Het is echt zo, iedereen gaat daar naar schuurfeesten. Maar het was geen hel voor me. Ik had een leuke vriendengroep, zij luisterden net als ik naar dance. Maar ik was blij dat ik naar Utrecht ging. Deze stad was echt een verlossing voor me.

Op een gegeven moment heb je aardig wat gezeik over je heen gekregen. Er is zelfs een tegenpartij opgericht. Wat doet dat met je?
In het begin raakt het me wel. Ik was net begonnen. Ik dacht: “Hee wat komt er nu op me af?”. Ik heb gewoon wat plaatjes gemaakt en een paar optredens gedaan. En toen kwam die hele shit storm. Maar zodra die grote optredens kwamen, kreeg ik het zo druk en maakte ik fantastische dingen mee, dat ik dacht: ik kan me hier niet eens zorgen over maken. Het waren een paar mensen in Amsterdam uit de undergroundscene die in opstand kwamen, omdat ze vinden dat deephouse te commercieel werd. Ik heb nooit gezegd dat het deephouse was, überhaupt, maar zij hebben het in dat hokje geplaatst. Ze dachten ook dat er een heel vooropgezet marketingplan achter zat. Mensen dachten ook dat ik Facebook likes had gekocht. Maar nee, check het maar. Ik heb zelfs nooit reclame gemaakt voor mijn Facebook pagina. Ik maakte me er al snel niet druk over. Ik ben bezig met mijn eigen verhaal.

Hoe zou jij je muziek zelf noemen?
Iemand noemde het laatst happy techno. Die wil ik er wel in houden.

Hou zag het afgelopen jaar er voor jou uit?
Het was een heftig jaar. Ik ging van een luizenleven naar een ontzettend turbulent leven. Het was heel intens. De druk, veel publiek, liefde en ook kritiek. Ik heb voor 25 duizend man gestaan, Tomorrowland, grote festivals in Europa, een nummer 1 hit. In januari ga ik op vakantie, dan zal ik hopelijk eens kunnen beseffen wat er is gebeurd.

Aan welk compliment heb je veel gehad?
In de mailbox zat een brief van een vrouw die erg ziek is geweest. Ze schreef dat Vandaag haar theme song was tijdens haar ziektebed. Elke keer wanneer ze de track hoort, moet ze huilen van emoties. Dat een nummer zo’n deel van iemands leven is geworden, dat vind ik zo fucking mooi. Dat is echt prachtig, het grootste compliment, dat dat nummer haar levensnummer blijft.

Hoe ziet het nieuwe jaar eruit voor een dj die eigenlijk alles al in een klein jaar heeft meegemaakt?
Mijn debuutalbum komt eraan, waarschijnlijk begin volgend jaar al. Ik ben in gesprek met een label. Welke kan ik nog niet zeggen, maar het gaat om een major. Het album zelf is bijna af, ik hoef nog maar één nummer af te maken. Op deze plaat krijg je ook een andere kant van mij te horen. Zo staat er een nummer op waaronder één met een Franse zangeres. Er is geen beat te horen.