Vorige week ontvingen we een mailtje over Living Pictures, een expositie met foto’s van de illustere Duitse tatoeëerder Herbert Hoffmann. Hij overleed afgelopen juni op 90-jarige leeftijd en was tot die tijd niet geheel onwaarschijnlijk de oudste tatoeëerder op aarde. Er waren ons nichten met tatoeages op hun penissen beloofd, dus Marian Cousijn kon het niet laten om afgelopen zaterdag een kijkje te gaan nemen bij de expositie-opening. Daar waren mooie portretten, lekkere wijn en Henk Schiffmacher, dus het had niet veel gescheeld of ze had nu zelf een anker op haar bovenarm gehad.
Hoffmann opende in 1961 zijn tattoostudio in Hamburg, die hij met een soort familie van in lederen pakjes gehulde, bodybuildende, van top tot teen getatoeëerde SM-mannen bewoonde. Hij zette de mensen die hij tatoeëerde op de foto. Hier zie je galeriehouder Justin met zijn lievelingsfoto en Schiffmacher.
Videos by VICE
Deze man was er ook. En dat is een goed teken, want geen Amsterdamse expositie-opening is compleet zonder hem. Je moet er maar eens op letten, hij is er altijd bij, in zijn zelfgemaakte jas.
Je kunt je afvragen hoe geschikt foto’s van getatoeëerde bejaarde piemels zijn voor kinderen, maar dit meisje leek gelukkig niet zo onder de indruk.
Louise Schiffmacher was er ook.
Louise had haar hond Sioux meegenomen. Er waren veel honden bij de opening. Blijkbaar houden tattooliefhebbers van mooie honden.
Schiffmacher vertelde een paar mooie verhalen over Hoffmann. Hij had hem leren kennen in de tijd dat hijzelf nog een sixpack had en bij de Bijenkorf werkte. In Hamburg ontmoette hij Hoffmann en zijn gang van leernichten avant la lettre, inclusief een Zwitser die de hele tijd aan Schiffmachers tepels wilde zuigen. Eén van de kamers van het huis waar ze woonden stond helemaal vol met getatoeëerde poppen.
De mensen luisterden gefascineerd toen Schiffmacher vertelde over een avond waarop hij bij één van Hoffmann’s kennissen beland was. De man in kwestie wilde hen graag wat laten zien. Hij haalde een klein kistje tevoorschijn dat verstopt zat onder een plank in de vloer. In het kistje zaten stukjes gekleurde kroepoek, die eigenlijk stukjes getatoeëerde huid bleken te zijn. Ze waren van de opa van de man geweest, en na diens dood vond de kleinzoon het zonde dat de tatoeages verloren zouden gaan, dus daarom had hij ze uitgesneden en bewaard.
Toen was het tijd voor wat actie. Er kwamen flinke hoeveelheden wodka aan te pas, en niet om te desinfecteren.
Een verse tatoeage met het handelsmerk van Hoffmann. Als je trouwens naar plaatjes van Herbert Hoffmann zoekt, wens je ongetwijfeld meteen dat hij je opa was. Overigens was hij in de Tweede Wereldoorlog krijgsgevangene van de Russen.
Hier zie je de arm van Sander. Als je goed kijkt, zie je de resten van zijn eerste tatoeage. Het moest The Lizard King voorstellen, en hij had ‘m zelf gezet toen hij vijftien was tijdens een saaie les Engels. De juf moest ervan kokhalzen.
Dit is Sabina met haar nieuwe aanwinst. Ze voelde er bijna niets van.
Deze man had vast een heel keurige, suffe kantoorbaan.
Je kent vast wel mensen die misprijzend naar tatoeages kijken en zeggen van “Ja, nu is het leuk, maar straks ben je oud en verrimpeld en dan helpt Olaz niet meer en dan is het heel lelijk en dan krijg je ont-zet-ten-de spijt als alle haren op je hoofd!”. Met deze foto kun je ze de mond snoeren.
Living Pictures is nog tot en met 18 december te zien bij Galerie Ten Haaf Projects, Laurierstraat 248 in Amsterdam.
MARIAN COUSIJN
Meer
van VICE
-

-

The Apple Watch Ultra 3, because there aren't pics of a rumored, unreleased Ultra 4 yet. – Credit: Apple -

Bruce Willis -

Nickelodeon