Opeens was het een ding in facebookevent-land: lekker mal doen op een ongewone maar burgerlijke locatie. Verstoppertje in de Ikea, kussengevecht op het station, discodansen tijdens het boodschappen doen – dit laatste event nam zulke Project X-proporties aan in de verwachte opkomst, dat niet iedere supermarkt ernaar uitzag om alle jongens en meisjes te ontvangen die graag al boogie-woogie-end doperwtjes in wilden slaan. Maar de Dirk op het Heinekenplein in Amsterdam wel.

Raymond van Mil ging naar dit monsterlijk commerciële feestje – iets waar een gemiddelde supermarkt natuurlijk niet vies van is – om te zien hoe het eraan toeging tussen de knoflooktenen, Unox-blikken en kassameisjes, en ontdekte weinig disco en een hoop ‘brand activation’. Van de oorspronkelijke en waarschijnlijk oprechte droom – een keertje lekker raven tijdens het boodschappen doen – was weinig over. Een wel erg gemakkelijke verzameling discohitjes, dierenpakken in plaats van wijde pijpen, neon-gekleurde pruiken en palmboompjeszonnebrillen: wat er die avond vooral te koop was, was eenheidsworst.