Ik studeer bio-medische wetenschappen. Dat wil zeggen, ik heb in
menselijke overschotten gewroet, ik heb een rijkelijk geïllustreerd
boek over misvormde baby’s waar je nachtmerries van krijgt, weet wat
een inwendig onderzoek is, en ik weet zelfs dat er fetisj voor
speculums bestaat, wat overigens redelijk ziek is. Al jaren loop ik op
mijn vaste route langs vitrines die voor het anatomisch museum staan.
Laatst stopte ik er eens om te kijken wat er in stond.

Er zijn
bepaalde onuitgesproken afspraken, die voor iedereen het leven een
stukje leefbaarder maken. Bijvoorbeeld: Rechtdoor op dezelfde weg gaat
voor. Je brengt je karretje terug naar de supermarkt. En: Een uitgang
is er om naar buiten te gaan. Maar regels zijn er om gebroken te
worden, en er zijn altijd mensen die de zaken om willen draaien, en
soms, niet zonder reden. In een interview met Elton John zei Ali G ooit
over zijn Julie: ” ..the bitch won’t take it up the exit hole, I’ve
tried slipping it in..” Desondanks dat ik onze vriend Ali begrijp, met
sommige zaken moet je niet fucken. Een uitgang is een uitgang. Ook al
ben je geen jongen, je begrijpt dat het volgende plaatje uit de vitrine
kast bij anatomie me pijnlijke visioenen gaf:

Nu
blijkt dat de middelste jongen een ‘flexibele cytoscoop’ is. De
onderste heet ‘gewoon’ cytoscoop. De ‘gewone’ cytoscoop was er vòòrdat
de ‘flexibele’ cytoscoop ontworpen werd. Guess why. De bovenste
cytoscoop daarentegen is een kleiner model, geschikt voor? Drie keer
raden. Inderdaad. Kinderen. Jantje zegt au.
Medische wetenschap, ik zeg het je, je leert meer dan je wilt weten.

Naast
het bestaan van cytoscopen, waren er ook andere opmerkelijke zaken in
de vitrine te vinden. Tijdens de beruchte snijzaal-practica bij
anatomie, werd er, op de eerste kennismaking na, (wat is er leuker dan
een briefje met ‘wie dit leest is gek’ te verstoppen tussen de
ingewanden van een stoffelijk overschot voor de volgende groep) altijd
met respect en waardigheid omgegaan met stoffelijke resten van de
mensen die hun lichaam gaven voor de wetenschap. Behoudt van dit
respect werd streng bewaakt door autoritaire kalende anatomen, op zware
straffe. Daarom vond ik het ook vreemd dat ik een Barbie tegenkwam in
de vitrine van het anatomisch museum, onder een of ander scan apparaat.
De ‘inside joke’ van een eenzame anatoom, gok ik.

Uit interesse waarom Miss Barbie daar ligt lees ik het bijschrift. Uhhh scan apparaat?

Een
fokking NIER STEEN VERGRUIZER? Holy fuck! Dat is het meest ruige
medische apparaat ooit! Kijk even naar het plaatje eronder, je hebt
nierstenen, en deze jongen VERGRUIST stenen IN je nieren! Extracorporele Shock Wave Lythotrypsie. Holy fuck!

Score: Niersteenvergruizer 1 : Pisbuisverkenner 0

ROFFE BERF