Wees
nu eerlijk, wie droomt niet van zo`n beroep? Je snapt meteen waarom
dokters altijd te laat komen als jij ligt te creperen met een appendix
ter grote van een rijpe komkommer. Maar laten we het nu even over het
game hebben. Voor 20 euro krijg je 4 afleveringen van de serie die
onderverdeeld zijn in verschillende scènes. Die worden om de anderhalve
minuut onderbroken zodat je één van de  bloedirritante minigames kan
spelen. De gemiddelde demente kamerplant kan deze tot een goed einde
brengen, zelfs terwijl hij zijn bedpan aan het volschijten is. Ik
bedoel, hoe moeilijk is het om 3 bollen van dezelfde kleur aan te
klikken? Het meeste plezier heb ik uiteindelijk beleefd aan de
operatiegames. Schedels openvijzen, tumoren zoeken, mislukte facelifts
corrigeren. Ik had liever wat meer ranzigheid gezien als ik in iemands
hersenen aan het pulken ben, -al kan dat natuurlijk ook aan mijn zieke
geest liggen- maar in mijn ogen is Dokter Bibber nog bloediger dan Grey’s Anatomy.

Het
verhaal zelf mag er wel zijn. Het vrouwelijke hoofdpersonage, Dokter
Grey, probeert dokter Shepherd in te palmen terwijl in het ziekenhuis
een difterie-epidemie uitbreekt. Zelfs in zo’n crisissituatie lijkt het
verstand van de meerderheid van het personeel in de broek te zitten. Ik
had verwacht dat de door difterie geïnfecteerde dokters een orgie van
slijm en kots zouden houden. Helaas gebeurt dat niet en zit er over een
maand of zes waarschijnlijk wel een vervolg aan te komen. Dat zal ik
dan weer mogen recenseren en deze keer zullen mijn vriendinnen mijn
balzak platstampen en mijn ogen uitkrabben. Dan heb ik toch toch iets
ranzig gezien dankzij Grey`s Anatomy. Al zal ik er dan niet meer veel van zien, snap je?

GASPAAR DE KLOSJAAR

Titel: Grey’s Anatomy: The Video Game

Uitgever: Ubisoft

Platform: DS, Wii en PC

Genre: Orgie van slijm en kots voor hitsige dokters