Hier zijn wat gratis mp3’s van goede muziek en een poezenplaatje. Alvast voor Sinterklaas.

De blog van Bradford Cox blaakt doorgaans van de zelfobsessie. Je vindt er vooral veel gekwelde mijmeringen en foto’s van zijn eigen poep, maar soms staat er ook best wel vette muziek op. Zijn nieuwe Bedroom Databank-serie is bijvoorbeeld niet minder dan fantastisch, ook al klinkt het alsof hij het een naam gaf nadat hij een deel van zijn geheugen aan goede aftrekbeurten had gedoneerd. Hier is een liedje van zijn meest recente deel Bedroom Databank Vol 4.

ATLAS SOUND – “TERRARIUM”

[audio:http://viceland-assets-cdn.vice.com/music/wp-content/uploads/2010/11/02-terrarium.mp3]

Toen we het laatst hadden over The Samps zat Cole Marsden Greif Neill ook in Ariel Pink’s Haunted Graffiti, maar om de een of andere redenen zit hij dat nu niet. Hopelijk betekent dat dat hij minder tijd verspild aan het sussen van de paniekaanvallen van Ariel, en meer tijd besteed aan het hangen met deze jongens, zodat ze meer vreemde, mannelijke, gemuteerde funk kunnen maken. Hun nieuwe EP regel je bij Big Love.

THE SAMPS – “WHERE YOU FROM”

[audio:http://viceland-assets-cdn.vice.com/music/wp-content/uploads/2010/11/where-you-from.mp3]

Jonge honden onzin laten zingen is een beproefde formule. Onzin zingen werkt namelijk altijd. Deze keer buiten de jongens van Optimo dit gegeven uit, en de jonge honden lijken in dit geval erg gelukkig te zijn met het zingen van ‘Moody’ van E.S.G. Dat is best bijzonder gezien het feit dat ze nog niet oud genoeg zijn om zich te realiseren dat het gaat over de zoektocht naar respijt van de dubbelzinnigheid van het meedogenloze leven en de emotionele blindheid van ruige seks.

THE GREEN DOOR KIDS – MOODY

[audio:http://viceland-assets-cdn.vice.com/music/wp-content/uploads/2010/11/1-the-green-door-kids-moody-esg.mp3]

Ik was eens in Zuid-Wales toen een hond zonder reden een stukje uit mijn been hapte. Door dit voorval brengt de naam Dog Bite een hoop gegrom, bloed, tranen en hechtingen bij me naar boven. Dit nummer van Dog Bite is gelukkig een fijnere ervaring en ik denk dat het me van mijn trauma af kan helpen.

DOG BITE – INDIAN HOUSES

[audio:http://viceland-assets-cdn.vice.com/music/wp-content/uploads/2010/11/8indian-houses.mp3]

Als je het verfijnde gitaarspel van John Fahey of Jack Rose (RIP) mooi vindt, dan zou het zomaar eens zo kunnen zijn dat je dat ook vindt van de kalme, hypnotiserende stijl van Daniel Bachman aka Sacred Harp. Zo niet, dan zal het je wellicht bevallen dat hij eruit ziet alsof hij in Mumford & Sons had kunnen zitten. Sukkel.

SACRED HARP – RAPPAHANNOCK JR

[audio:http://viceland-assets-cdn.vice.com/music/wp-content/uploads/2010/11/03_rappahannock_jr.mp3]

JOEL WRIGHT