Ergens tussen het veroveren van de hele planeet en het hebben van de meest harige wenkbrauwen ooit in, heeft Justice nog de tijd gevonden om een muziek-dvd te maken. A Cross The Universe heet ‘ie (clevere titel). Bovenstaande trailer heb je waarschijnlijk net als wij al duizend keer bekeken, maar het kan nooit kwaad om het ding nog een keer te posten. Heerlijk om te bekijken, die gevechten, gevangenistaferelen, seks, wapens en drugs. Dit is voorpret, want vanmiddag is de screening van de dvd in De Melkweg (gaven we ook kaartjes voor weg, gefeliciteerd winnaars!). En joepie, nog meer voorpret: Arianna Reiche, Vice UK correspondente, sprak met Xavier, de ene helft van het duo dat meer voor de leren jasjes-industrie heeft gedaan dan Michael Knight, Michael Jackson en Turbonegro bij elkaar. Interview na de ‘jump’. (Kutwoord eigenlijk. Iemand een betere suggestie?)

Vice: de DVD is aardig intens. Heb je het gehele ding al gezien?
Xavier de Rosnay: Ja, we hebben allemaal aan de edit meegewerkt dus er is geen moment dat we niet hebben gezien. Toen we terug kwamen van de tournee door de US hadden we meer dan 200 uur aan tape-materiaal en we hebben echt iets van honderd verschillende versies gezien. Dus ja, we hebben er al veel teveel van gezien.

Is het niet raar dat een ervaring die zo lang heeft geduurd, samengevoegd is in een klein pakketje en nu door mensen over de hele wereld wordt bekeken?
Het was niet super gek of zo, maar het was interessant om aan te werken, omdat het eigenlijk het omgekeerde proces is van een film maken. Normaal schrijf je iets, en ga je dat daarna opnemen. Wij hebben eerst opgenomen en er daarna pas een verhaal van gebreid. Het is interessant om te zien hoe je een verhaal kunt sturen met de manier waarop je het bewerkt. Als je maar genoeg materiaal hebt, kun je alles maken wat je maar wilt.

Wat vonden jullie van Amerika?
Noord-Amerika is een wereld apart. Elke keer als je van staat verandert, is het bijna alsof je van continent of land verandert. Dat is denk ik ook wel één van de redenen waarom we besloten om de dvd in Amerika op te nemen. Het is de enige plek waar je zoveel verschillende situaties en landschappen en mensen in drie weken bij elkaar kunt krijgen. We wisten al dat we zouden beginnen bij de Oostkust, die lijkt een beetje op Europa wat weer betreft en alles, en dat zouden we naar Noord-Amerika gaan waar het winter was met sneeuw and stuff, en dat we zouden eindigen in Californië waar het natuurlijk helemaal zonnig was met stranden and shit.

Is Gaspard echt getrouwd in Vegas of was dat allemaal in scène gezet?
Nee, dat is wel echt gebeurd. Maar je weet toch dat als je trouwt in Vegas het alleen geldt in Amerika, zelfs alleen Nevada geloof ik. Maar het was ook niet zo dat ‘ie verliefd was hoor, we waren gewoon in Vegas, en dachten ineens: wat zou Axl Rose gedaan hebben als hij hier was geweest?, en hoewel die momenten misschien heel cliché zijn, vermaakten we ons prima. Plus, Vegas was het eindpunt van de tournee, dus ook als we ietsje teveel van die ‘Axel Rose’-momenten hadden gehad, wisten we dat we toch wel weer terug zouden zijn in Frankrijk binnen twee dagen.

Romain Gavras, degene die de dvd heeft geschoten, is wel in staat geweest veel van die kleine momenten samen te voegen in dit grote ding.
Ik was echt verbaasd dat hij op deze manier kon filmen. Het vereist anticipatie-skills. We zijn erin gedoken zonder te weten wat ons te wachten stond, en hij heeft een paar hele goeie uitingen en bewegingen weten te vangen door op de één of andere manier te weten wat er zou gaan gebeuren. Er zijn zelfs dingen geweest waarvan ik op het moment dat ze gebeurden niet eens wist dat ze er waren!

Was het een opluchting om weer thuis te zijn? Het zag eruit alsof het er wel hard aan toe ging daar.
Ja, zeker weten. We houden ook echt ons leven als op tournee en ons leven als Xavier en Gaspard thuis in Parijs gescheiden. Het is heel fijn om weer terug te komen in Frankrijk. Daar voelt het niet alsof we elke avond weer naar de klote moeten gaan.

Maar hoezo een hele dvd? Je had ons ook kunnen lastig vallen met het laten zien van je processen in de studio of iets in die richting.
We hebben net een album af, en we konden het niet eens meer aan om überhaupt over muziek te práten. Daar komt bij dat we nooit echt de kans krijgen om over onszelf te praten. Ik denk trouwens niet een dat het iemand een reet interesseert hoe wij onze muziek schrijven. Niemand die ons gezien heeft geeft daar een fuck om. We dachten gewoon ‘Oké, wat zouden wij willen zien als we een documentaire zouden maken over een nieuwe band?’ We zijn pas iets van vier jaar bezig dus de studio is totaal niet interessant voor iemand om te zien, maar de live show werkt wel. We beperkten ons in het begin alleen tot het materiaal waar we heel intelligent leken en zo, maar dat werd nogal saai, dus toen hebben we alleen het materiaal gebruikt waarbij we heel erg dom er uit komen. Dat is echt veel beter. 

Ik vond dat ene shot tof, waar je heel droog staat met twee Hooters meisjes en heel verward kijkt.
Ik denk dat het weergeven van elke soort van interactie een veel beter, eerlijker, authentiek beeld geeft dan alleen mooie mensen te laten zien. Mooie mensen zijn vaak nogal saai, namelijk.

TEKST: ARIANNA REICHE