“Komt er dan nooit een einde aan?”

Je hoeft geen musicoloog te zijn om te weten dat de meeste elektronische muziek nummers behoorlijk lang zijn—ze zijn gemaakt voor de club, niet de radio, dus er is meer tijd om een idee te bouwen. Of je het nou hebt over een mainstage anthem of een UK bass klappertje, hoogstwaarschijnlijk beland je ergens tussen de vier en zes minuten. Natuurlijk zien we af en toe een rapid-fire radio edit of snelle hip-hop beat van mensen als Flying Lotus, maar grotendeels willen de producers in onze wereld je een ervaring geven die langer duurt dan het gemiddelde popnummer.

Maar er is één groep die deze norm stelselmatig overschrijdt: de techno-artiest. Van Juan Atkins tot Richie Hawtin, ze staan er allemaal om bekend de grenzen van sound design en track arrangement op te zoeken, met nummers die de lijnen vervagen tussen wat kan werken en wat op een gegeven moment gewoon moet stoppen. Veel van de meest invloedrijke producties van het genre zijn tracks die zich langzaam ontvouwen, weer ineen krimpen en als ze uiteindelijk weer tot leven komen de vraag opwerpen waar we in godsnaam naar aan het luisteren zijn.

Hier zijn een paar van de langste – soms meest oncomfortabele – en volkomen briljante techno platen uit de recente geschiedenis:

Villalobos – “Fizheuer Zieheuer” Michael Hoenig & Manuel Göttsching – “Early Water” Luciano – “Rise Of Angel” Manuel Göttsching – “E2-E4” Gas – “Königsforst 5” Shackleton – “Blood On My Hands (Ricardo Villalobos’ Apocalypse Version)” Muslimgauze DJ Hell Feat. P Diddy – “The DJ (Radio Slave Remix)” samen met Guy Gerber uitbracht. Steve Roach – “Arc of Passion” Arc of Passion Arc of Passion Arc of Passion DJ Pierre – “What Is House Muzik (Ricardo Villalobos What Is Remix)” What Is House Music, What Is Remix. ‘ Interstellar? Kraftwerk – “Autobahn”

David very well might need therapy after spending his day listening to all of these tracks. @DLGarber