In 1991 deed socioloog Scott Feld een verassende doch paradoxale ontdekking: in een normaal sociaal netwerk hebben je vrienden gemiddeld meer vrienden dan jij. Klinkt misschien gek, omdat je misschien denkt dat je heel populair bent en heel veel vrienden hebt, maar het is wetenschappelijk vastgesteld dat dit geldt voor de meeste mensen. 

Dit fenomeen is keer op keer op meerdere platformen bevestigd. Op Facebook hebben je vrienden gemiddeld meer vrienden dan jij, op Twitter hebben ze meer volgers en als je het bed met iemand deelt is je partner gemiddeld met meer mensen naar bed gegaan dan jij. Balen dus. 

Maar hoe kan dit dan, vraag je je nu waarschijnlijk af. Wel, dat zal ik je uitleggen. Het kan uitgelegd worden aan de hand van de wiskundige eigenschappen van sociale netwerken, specifieker nog, aan de hand van de Cauchy-Schwarzvergelijking:

HA! Grapje. Wiskunde is toch veel te ingewikkeld? Wat de vergelijking in normale mensentaal inhoudt is het feit dat populaire mensen meer vrienden hebben, en dus ook een grotere kans om ook bevriend te zijn met jou. Als je dit voorbeeld op Twitter toepast, is de kans veel groter dat jij Kanye West volgt dan andersom. Omdat heel veel meer mensen ook graag Kanye West volgen, trekt hij het gemiddelde van het aantal volgers van de mensen die jij volgt omhoog. Je kan daarnaast dus prima je hippe oma volgen, die zelf misschien vier volgers heeft, maar het enorme aantal mensen dat geïnteresseerd is in de inzichtelijke tweets die Kanye over zijn leven plaatst, trekt het gemiddelde van het aantal volgers van de mensen die jij volgt zo hard omhoog, dat ze gemiddeld meer volgers hebben dan jij.

Natuurlijk gaat dit andersom niet op, Kanye heeft sowieso meer volgers dan zijn gemiddelde volger. Maar voor 98% van wij miezerige stervelingen geldt het wel. 

En zo is het ook in het echte leven. In vrijwel alle sociale interacties. Dus ook met geluk en rijkdom.

Jup, je vrienden zijn gemiddeld ook nog eens rijker en gelukkiger dan jij. Twee onderzoekers, Young-Ho (ha!) Eorn van de Universiteit van Toulouse en Hang-Hyun Jo van de Aalto Universiteit in Finland, hebben uitgezocht of het vriendschapsparadox ook doorgetrokken kan worden naar andere sociale interacties. En je raadt het al: dat kan. De co-auteurs van een wetenschappelijk paper van de persoon X hadden gemiddeld meer co-auteurs bij hun eigen papers dan persoon X zelf. Hetzelfde zagen ze ook bij zowel geluk en rijkdom, en stellen dus dat het paradox geldig is voor de meeste sociale netwerken, voor verschillende criteria. 

Daarnaast stellen de auteurs dat dit misschien ook wel de reden is dat mensen verdrietig worden door veel tijd op sociale netwerken op internet te hangen: omdat het succes, geluk en de rijkdom van je vrienden daar veel zichtbaarder is, ga je je eigen kunnen in twijfel trekken waardoor je jaloers en bitter wordt en wenend in een hoekje van de kamer jezelf gaat prikken met scherpe objecten om je weer levend te voelen. Of je neemt gewoon aan van de wetenschap dat 98% van de mensen hetzelfde lot deelt als jij en dat dat oké is.