Het zweet vloeit in druppeltjes over mijn rug. Mijn vingers drukken de toetsen steeds langzamer in, taalfouten volgen elkaar op, mijn hersenen lijken niks bij te kunnen houden. Ik wil zwemmen. Maar ik zit op kantoor. Binnen. Net als jij, als je dit leest (en zo niet, wat de fuck doe je daar? Ga zwemmen). Het is warm en iedereen voelt zich lui. En dat is heel normaal, aldus de wetenschap. Gebruik dus de onderstaande wetenschappelijke argumenten als je baas komt klagen over het niet halen van je deadlines. Je kunt er namelijk niks aan doen. 

Door de jaren heen zijn er vele, vele onderzoeken geweest naar iets wat iedereen sowieso al voelde: van warm weer word je lui. Je kunt je niet concentreren en nauwelijks de motivatie opbrengen om te doen wat je moet doen. Vochtig en warm weer zorgde in een onderzoek van wetenschappers van de University of Alberta voor afnemende concentratie en toenemende slaperigheid, waarbij luchtvochtigheid de grootste invloed had op hersenfuncties. Succes met werken vandaag dus.

Mooi weer zorgt er ook voor dat je kritische denkvermogen afneemt. In een onderzoek uit 1984 werden studenten onder verschillende weersomstandigheden benaderd met een enquête over iets willekeurigs, het middelbaar onderwijs ofzo. Uit de resultaten bleek dat naarmate het weer mooier werd, de studenten eerder overtuigd werden door dommere argumenten. Op regenachtige dagen was dat andersom – alleen de sterkste argumenten overtuigden de studenten, wat er volgens de onderzoekers op wees dat mensen met mooi weer sneller geneigd zijn om mentale afsnijroutes te nemen. Het is dus misschien verstandig om belangrijke beslissingen tot na een hittegolf uit te stellen. 

Weer een ander onderzoek, ditmaal uit 1976 [linkje invoegen, niet vergeten], zocht uit of er dan wel een optimale temperatuur was om productief te zijn. En die was er: bij 22 graden Celsius bleken de proefpersonen het best te presteren bij mentale testjes. De wetenschappers hielden daarbij echter geen rekening met luchtvochtigheid en bewolktheid, maar dat kun je ze ook niet kwalijk nemen. Het was 1976 en mensen wisten niks (dat is het beste argument dat ik nu kan verzinnen. Laat me. Het is warm).

Je denkt nu misschien dat de zomerse hitte de economie bakken met geld kost, maar dat valt reuze mee. Op regenachtige dagen blijken mensen namelijk gemiddeld dertig minuten langer door te werken en bovendien productiever te zijn. En gezien het aantal regenachtige dagen in Nederland (veel), is die verloren tijd uit de zomer zo ingehaald. Zeg dat ook maar tegen je chef. 

Daarnaast ben je nu ook gewoon gelukkiger, wat de werksfeer en de ontvankelijkheid van je werkgever alleen maar ten goede kan komen. Mensen worden blijer als de dagen langer en warmer worden, ongeacht de plek waar ze wonen. Dat betekent dus ook dat het geen zin heeft om te zeggen dat je graag wilt verhuizen naar een land waar het altijd dit weer is: het verschil zit hem alleen in de lengte van de dagen. 

Verder kan ik niks vinden. Maar dit moet ruim voldoende zijn om iemand ervan te overtuigen dat het volkomen normaal is dat je vandaag geen fuck hebt uitgevoerd. Geen dank. Ik ga weer even niks doen.