Vlak voor het weer begon te regenen in Nederland konden we gelukkig nog even naar een zomers Metropolis. Het festival voor pasgeboren bands in het Rotterdamse Zuiderpark was dit jaar een beetje ingekrimpt en een beetje behoudend geprogrammeerd. Het is nu eenmaal crisis, maar het was evengoed een mooie dag in de genadeloze zon, vooral door de onvergetelijke bijdrage van Fucked Up. Ook Baddies, Rolo Tomassi, The Soft Pack en Daily Bread mogen op het lijstje van ‘mensen die we lief vinden’.

Zwarte ballonnetjes waren om onverklaarbare redenen erg in trek. Metropolis is een beetje uitgedund dit jaar: slechts vier podia, waarvan een een soort podium voor nieuw lokaal talent dat dus eigenlijk niet meetelt. Al die tentjes staan ook op een steenworp afstand van elkaar. Hierdoor is Metropolis veel meer een picknick-festival geworden in plaats van een rondloopfestival en hebben veel bands last van het geluid van andere podia. Maar goed, zeiken is ook maar zeiken en we hebben het liever over dingen die we te gek vonden. Soms dan…

Elle Bandita hebben we meteen voor het grootste deel gemist en The XX vinden we niet zo tof. Baddies is dus uiteindelijk de eerste band die we een beetje trekken. De fotograaf heeft Rotterdam dan nog niet bereikt, vandaar dat je het moet doen met deze karige foto van mijn mobieltje. Deze Engelse poppunkers doen vrolijk hun ding en laten zich niet ontmoedigen als een poging om het publiek te betrekken een beetje mislukt. Ze zijn maar een klein beetje edgier dan Green Day, dus binnenkort zien we ze overal terug en worden we vast heel snel ziek van Baddies. Maar voor nu zijn het gewoon leuke, hardwerkende jongens die Metropolis op het juiste moment een kick in the ass geven.

Tegelijkertijd speelt Broken Records op het grote dubbele podium, een bandje waarvan we binnen twee nummers kunnen zeggen dat het een mix is tussen Flogging Molly en Arcade Fire en dat we er dus geen CD van gaan kopen.

Zij worden gevolgd door Face Tomorrow, een Rotterdamse band waar hardcore-liefhebbers ooit nog redelijk warm van werden, maar die met hun laatste plaat ineens de top 40 gingen opzoeken. Gelukkig merk je daar live niet zoveel van en spelen deze jongens voornamelijk hun oude, lompere werk. Als er na die ballad Overpowered nog zo’n verschrikking was langs gekomen, hadden we namelijk lege flessen naar ze gegooid.

Als je Fucked Up niet het beste vond van de hele middag, nee, van het hele jaar, dan vinden we je nogal een vreemde snuiter zonder smaak. OK, het geluid was niet al te best maar Damian ‘Pink Eyes’ Abraham maakte er toch wel een spektakel van. Als een soort vriendelijke natuurkracht brult hij vanuit de nok van het podium en spoort hij mensen aan om ‘the biggest circle pit ever’ te maken. Eenmaal beneden springt hij tussen het publiek en dook hij ook nog op in een zogenaamd sexy pose op het podium ernaast, dat al klaar stond voor The Golden Silvers. Wij vinden het de beste Canadese band aller tijden, ook al was de competitie niet zo groot.

 
Na deze viering van pure vernietiging kon het contrast met Golden Silvers niet groter zijn. Op het hitje True Romance na heeft dit bandje niet veel te bieden: een paar harmonietjes en meezingrefreintjes, veel lalala’s en ooh-oohs. Tegen deze tijd bedenken we ons dat we Zwart Licht hebben gemist (fuck!) en Textures ook gaan missen (dubbel fuck!) en moeten we van de teleurstelling even gaan liggen.

Van hier luisteren we naar The Asteroids Galaxy Tour, een best lekker 60’s popbandje dat uit Denemarken schijnt te komen. Fotograaf Roy Maas vertelt ons later dat we echt iets hebben gemist en laat ons dan deze foto zien.

Rod Stewart was er ook.

We springen terug in actie en besluiten even iets mee te pikken van het Hollandse bandje Daily Bread op het 3FM-Serious Talent podium. Verder hadden we bij dat podium niks te zoeken vandaag, maar dit wilde ik niet missen. Ik vertel tegen een vriend die mee is dat ze klinken als ‘een opgevoerde Gossip’ en daar blijf ik bij. En dan was het ook nog de leukst geklede band van Metropolis.

Kijk dan! 

Rolo Tomassi maakt Metropolis 2009 af – letterlijk. Frontvrouw Eva Spence is in alle opzichten het totale contrast van die gast van Fucked Up en ze krijst nog veel en veel harder. Je zou kunnen zeggen dat veel mathcore-bands krampachtig proberen te bewijzen (aan hun ouders? Aan de maatschappij?) dat liefhebbers van harde muziek wel degelijk hersens hebben. Niet Rolo Tomassi: het zal vast hele complexe muziek zijn, maar voor de gasten die elkaar de hersens inslaan in de pit is het gewoon dom vermaak en zo hoort het ook. En voor wie er niet van houdt, is er dus genoeg eye-candy.

Ter afsluiting nog een shout naar deze veteraan en zijn hele flexe outfit.

ROBIN GEURTS
FOTO’S (Behalve die lelijke van The Golden Silvers): ROY MAAS