Wie volgende week zijn stoute dansschoenen eens zou willen aantrekken en niet weet waarheen, geen nood, VICE heeft de oplossing voor jou. Op donderdag, vrijdag en ook zaterdag wordt Tour en Taxis overspoeld door een massa boomknuffelaars en bohemiens die van hip-hop, dancehall, reggae, wereldmuziek en alles daartussen houden. Dan is het Couleur Café. Mocht het toch zijn dat je er je gading niet vindt, wat ik ten zeerste betwijfel, kan je nog altijd de meisjes van lichte zeden vereren met een bezoekje. De buurt waar deze frequenteren bevindt zich slechts op een steenworp van het festivalterrein. In ruil voor een paar flappen vervullen ze je stoutste dromen of geven ze jou in het slechtste geval een irritante SOA. Volgens een affiche bij de dokter is chlamydia één van de populairste merken. Eén op de twintig jongeren heeft er last van. Een gewaarschuwd man is op de vooravond van het nieuwe festivalseizoen er twee waard. Denk dus maar twee keer na voor je met de eerste de beste tentsloerie of gigolo onder de wol kruipt.

Na dit kleine medische intermezzo komen we tot de kern van de zaak: Nas. Nas of Nasir Bin Olu Dara Jones voor de muzieknerds onder ons is één van de invloedrijkste rappers van de laatste twee decennia. Toen ze mij vroegen wie ik op de affiche van Couleur Café zou willen interviewen heb ik niet lang getwijfeld. The Subs waren niet beschikbaar, dus het werd Nas. Gisteren kreeg ik vanuit het niets de boodschap dat Nas mij persoonlijk zou opbellen. En zowaar enkele uren later kreeg ik de sympathieke assistenten van The Don himself aan de lijn. Ze vertelden mij dat ik 15 minuten kreeg om hem te onderwerpen aan interessante en metafysische vragen. Uiteindelijk werden dit er slechts 10 omdat de telefoonlijn met Amerika abominabel slecht was en steeds wegviel. Het zou natuurlijk ook kunnen dat hij op dat moment zat te chillen in zijn luxueuze Hummerlimo en te veel tunnels op het traject lagen. Hieronder het interview en een blik op de carrière van Nas in enkele leuke sequenties van bewegende beelden. Om het jullie een beetje gemakkelijker te maken heb ik de beelden al geanalyseerd.

Vice : Hallo, Mr Jones alles goed?
Nas: Ja,  het gaat best goed.

Don is de eerste singel van het nieuwe album. Hoe gaat de rest klinken?
Nas: Het album zal heel energetisch zijn. Elk nummer heeft zijn eigen sound. Het album is een verzameling van verschillende nummers in verschillende stijlen. Ik hou ervan om mijn fans te verwennen met nieuwe muziek. Al dat nieuw materiaal heeft uiteindelijk tot een nieuw album geleid.

Je vader is Oulu Dara, een bekende jazzmuzikant. Wat heb je van hem opgestoken?
Nas: Hij heeft mij veel dingen geleerd op verschillende vlakken. Wat mij is bijgebleven is zijn advies om altijd de touwtjes zelf in handen te hebben en niet afhankelijk te zijn van anderen.

Hoe denk je dat hip-hop in de toekomst zal klinken?
Nas: Ik denk dat het opnieuw beter zal worden.

Waarom is er in hip-hop  zo veel ongezonde rivaliteit?
Nas: Hip-hop draaide oorspronkelijk enkel om het goede leven. Doorheen de tijd werd het competitiever. Het werd meer een manier om je verbale skills aan de buitenwereld te laten zien. Ook in het bedrijfsleven is dit dagelijkse kost. Verschillende CEO’s van bedrijven gaan met elkaar in de clinch om de grootste omzet te genereren en de andere de loef af te steken. Dit is exact hetzelfde in het hip-hopmilieu maar dan op het vlak van creativiteit. In het verleden zijn er periodes geweest dat het uit de hand liep, doordat dingen te persoonlijk genomen werden. Het is gemakkelijk om de gemoederen te verhitten. De kunst is om het te blijven beschouwen als een kunstvorm.

Op het Firm album steek je een sympathie voor Pablo Escobar niet onder stoelen of banken.
Nas: Ik ben opgegroeid in een milieu waar mensen amper kansen kregen. Wij keken dus op naar mensen die met hun straateducatie er toch in slaagden op te klimmen in de samenleving. George Bush Senior en Pablo Escobar namen beiden heel belangrijke beslissingen en verdienden veel geld zonder hooggeschoold te zijn. Mensen kijken op naar iemand die leiderschap en moed laat zien.

Heb je een mening over de Drugsoorlog in Mexico?
Nas: Het is een probleem dat groter is dan Mexico. De overheid vertelt ons niet alles, dat is zeker. Het heeft ook te maken met armoede en de hebberigheid van bepaalde mensen. Er bestaat voor dit probleem  geen simpele oplossing. Het is spijtig, maar deze dingen gebeuren nu eenmaal.

Je hebt een gigantische gouden ketting met het hoofd van een langharige man.
Nas: Ja, het is jezus.

Ben je ook echt gelovig?
Nas: Het is een geschifte wereld. Niemand weet wat ons morgen te wachten staat. Gelukkig is God er nog om over ons te waken.

Wat vind je van België?
Nas: Het is een mooi land met een enorme geschiedenis en knappe vrouwen. Het is ook één van de landen die ooit grote plannen en dromen had voor Afrika. 

Oochie Wally blinkt niet echt uit qua spielerei met taal. De beat is eveneens strontvervelend. Maar ik kan mij niet herinneren dat ik ooit zo veel verschillende vrouwelijke geslachtsorganen in kikkerperspectief heb gezien. De dresscode van de vrouwen is strandkledij of niks. De jongens van Queens Bridge en Bravehearts worden omringd met een zee van kronkelende en blinkende vrouwenlijven. Er zijn minder leuke plekken op aarde zoals de tandartsstoel of de rij in de supermarkt die amper vooruitgaat door een dementerende oude taart die het verschil niet meer weet tussen een stuk van één of twee euro. Laat staan dat ze op dat specifieke moment zich nog kan herinneren hoe ze überhaupt in de winkel is verzeild geraakt. Een echte plaag is het tegenwoordig met al die vergrijzing. Ook de moeder van Paris Hilton heeft een klein rolletje gekregen in de clip. De appel valt hier eveneens niet ver van de boom. Ze is topless en haar boezem is bedekt met een vederlicht schuimtapijtje. Het spuiteffect noemt men dit. Sinds het midden van de jaren ‘80 is het in pornomilieus een vaak beproefde methode, net als het ostentatief bevochtigen van de lippen met de tong.

Nas is like vind ik persoonlijk het beste nummer op het I Am album. Het kan moeilijk anders met Dj Premier van Gangstarr achter de knoppen. Primo is de koning Midas van de hip-hop. Elke beat van zijn hand is 24-karaats goud. De bijhorende video is best grappig. Nas draagt een oversized skipak dat Maggie de Block als gegoten zou zitten. Blijkbaar was het rond de eeuwwisseling mode in de Amerikaanse getto’s. Toen wilde iedereen een outfit met plaats voor twee Kalashnikovs. Zelfs de brave zieltjes van *NSYNC.

Hate Me Now ft. Puff Daddy moet iedereen ooit gezien hebben. De clip is eigenlijk het toonbeeld van decadentie. Vooral de scènes gefilmd in de club tarten alle verbeelding. Sean Combs, beter gekend als Puff Daddy, P. Diddy, Diddy en Diddy-Dirtey Money, is volgens mij het brein achter al deze decadentie. Nas en Puffy komen de club binnen in bontjassen gemaakt van de vacht van honderd doodgeknuppelde babyzeehondjes. Eens in de club staan er wulpse vrouwen à la Coyote Ugly te dansen op de toog. Om nog maar te zwijgen van de exemplaren die hun natuurlijke pluspunten uitbuiten in de kooien die her en der in de club verspreid zijn. Als kers op de taart staan Nas en Puffy op een kooi met een Siberische tijger. Na het shot met de tijger gieten ze gewoon een halve fles Cristal leeg op de grond. Ik heb eens opgezocht hoeveel zo’n fles eigenlijk kost. Een magnum fles Brut van 150 cl uit 2004 kost ongeveer 430 euro. Het equivalent van het gemiddelde jaarloon dat een kind verdient in Indonesië door sportschoenen te naaien. “Ze moesten zich schamen”, hoor ik de wereldverbeteraar al opperen. Toch niet! Het leven is nu eenmaal niet eerlijk.

29 juni geeft Nas het beste van zichzelf op Couleur Café. Zijn nieuwste epos  Life is Good is vanaf 13 juli verkrijgbaar.