Eigenlijk lijkt het alsof de meeste mensen die beweren dat ze “zorgen voor” gehandicapten hen net zo gemakkelijk veroordelen tot eindeloos saaie levens. Zolang ze hen af en toe naar buiten kunnen rollen voor “inspirerende” speeches in de één of andere middelbare school kunnen ze net zo goed verrekken. Maar er zijn ook een paar verlichte zielen die zich realiseren dat wat de meeste mensen in rolstoelen willen doen exact hetzelfde is wat ze deden voor ze in een rolstoel terecht kwamen (en wat er waarschijnlijk toe leidde). Adam Fotheringham’s ouders zijn gelukkig van het laatste type, en lieten hun zoon toe om van achter de TV terug naar het skatepark te rollen, waar hij zijn handicap heeft getransformeerd in een capaciteit van bijna-cyborg proporties.