Ondanks dat er altijd erg veel baasjes met hun pittbulls rondstruinen, is het jaarlijkse Metropolis-festival doorgaans een plezierige janboel. Rasta’s, skinheads, My Space kids en zwervers (oh nee, dat zijn de inwoners van Rotterdam Zuid) kijken gezamenlijk naar zestig nieuwe bandjes op 5 podia en hopen dat er een nieuwe At the Drive In of Prodigy tussenzit. Soms is dat zo, soms niet. That’s life, baby! Hoe dan ook, als het tegenzit kun je altijd nog een ferme duik in de eeuwige Rotterdamse moddervelden nemen. Geloof ons, dat doen de locals hier ook om de haverklap…

The Rumble Strips hadden net een succesvol optreden op Glastonbury achter de rug. Dat ze in Rotjeknor voor 40 man optraden deed ze dan ook geen centje pijn. Hun zomerse feelgood tunes werden vooral gewaardeerd door de allerjongste indie-meisjes ( 12? 14? ) en een paar verdwaalde vaders.

Pete & The Pirates zouden we eigenlijk links laten liggen. Maar Britpoppers Moke klonken nogal vlakjes en we hadden ze deze lente sowieso op ieder middelmatig regio-festival al gezien, dus konden we mooi nog een paar Piraten-deuntjes meepikken. Ze worden mnstens zo groot als Reverend & The Makers (wie?)

Datarock had in de pre-historie een hitje met Fafafa. Toen klonken ze als New Rave, nu als een mislukte karaoke-act. Gelukkig hebben ze nog steeds die mooie rode trainingspakken.

Garage-man Jay Reatard (rechts) en zijn Oboema-vriendje rockten vuig voort waardoor er met gemak vijftien songs in een set van twintig minuten pasten.

Blanche (met een Raconteur op mandoline) maakte vervreemdende David Lynch nu-country. Weird, traag, ironisch en daardoor erg welkom.

De bohemian new-rave hippies keken vervolgens alsof ze water zagen branden.

De hoeveel underground-types per vierkante meter liet weer niet te wensen over.

Kubus & Bang Bang zijn een wonderlijk duo. De een maakt moddervette old skool Prodigy-breakbeats, de ander denkt dat hij meedoet aan een Goldie/The Game look-a-like wedstrijd. Geinige tattoos btw.

Archie Bronson Outfit geselde onze rug met hun robuuste wanhoops-rock en we werden zowaar helemaal warm van binnen.

ARNOLD KNALBILLY