Ken je die gevaarlijke wolf van op de cover van onze Photo Issue? Het spijt ons zeer je te moeten meedelen dat het beest al vele jaren dood en opgezet is. Ja, we weten het, je zou het niet zeggen. We wilden wel eens weten wie de wolf zo levensecht maakte en gingen naar het museum. We verwachtten daar een verlegen, wetenschapperige kerel te vinden maar eh.. dat is hij niet bepaald.

Vice: Hoe lang werk je al in het musem?
Erik Källgren: Meer dan 30 jaar nu. Ik begon er op m’n 14e.

14? Hoe kom je op die leeftijd terecht in de studio van een taxidermist?
Ik was altijd al geïnteresseerd in dieren. Ik vond het fantastisch om veren en botten te verzamelen. Vanaf m’n tweede of derde jaar hield ik ervan om in het bos te zijn en naar de vogels te kijken. Toen ik zeven of acht was, ging ik altijd het bos in, stiekem jagen, vissen, dat soort dingen. Ik was geïnteresseerd in Indianen en het wereldje daar omheen. Als klein jongetje was ik altijd al in de weer met een katapult of, weet je wel (hij vouwt z’n handen en blaast erdoorheen)…

Een blaaspijp?
Ja. Het is heel eenvoudig. Kijk (hij bouwt een blaaspijp van een naald en een stuk papier). Ik schoot ermee op mussen enzo. Best gevaarlijk eigenlijk, nu ik er op terugkijk. Het kon iemand doden, als iemand de naald in z’n oog zou krijgen. Ik stopte ermee toen ik me dat realiseerde. Wanneer ik een vogel had gevangen, spreidde ik de vleugels en de staart uit, gewoon om naar te kijken. Ik stal ook eieren. Dat is illegaal natuurlijk, heel erg illegaal. Maar als jong mannetje maakte me dat niet uit. Toen ik 11 werd kreeg ik mijn eerste luchtbuks. Toen ik 14 werd ik kreeg ik mijn eerste .22 geweer.

OK, maar hoe raakte je betrokken bij het museum?
Eigenlijk kwam het door mijn broertje. Hij vond een dode mus die aangereden was door een auto. De vogel was zo ontzettend mooi. We brachten ‘m samen hier, naar het museum, om hem op te laten zetten. Het was vreselijk duur, dus we werkten wekenlang aan het tuinieren om geld te verdienen. Mijn broertje haalde de mus op uit het museum, maar toen ik die dag thuiskwam zei hij tegen me “Erik, dit ga je niet leuk vinden””. Het was ontzettend slecht gedaan. Ik was zo fucking boos. Het had ons zo veel geld gekost. Ik ging met een van mijn oudere broers naar het musuem en bonsde op de deur. “Wie heeft dit gedaan?!”, riep ik. Het was heel slecht gedaan, je hebt echt geen idee hoe slecht. Wat bleek, degene die ‘m had opgezet was niet eens goed geschoold, hij deed het om wat bij te verdienen. We discussieerden en discussieerden tot de hoofd-taxidermist erbij kwam om te zien waar al dat lawaai vandaan kwam. Hij was het met me eens dat het vreselijk was gedaan, en hij schaamde zich dat er zo’n ding uit zijn museum kwam. Hij vroeg me om hem te spreken in zijn kantoor. Daar vertelde hij me vanalles over verschillende dieren en en hoop andere dingen. Hij was onder de indruk dat ik de goed opgezette dieren kon onderscheiden van de slechte. Hij stelde voor dat, als ik langs wilde komen in mijn vrije tijd, we de mus opnieuw konden opzetten. Hij liet het me zelf doen. Hij vertelde me precies wat ik moest doen. Vanaf dat moment bracht ik veel tijd door in het museum, waar ik veel rare klusjes mocht doen (Erik laat me een foto zien van hem met een stofzuiger in iets wat lijkt op de ark van Noach).

Is taxidermie wetenschap of kunst?
Voor mij ligt het in het midden. Je kan niet alleen een wetenschapper zijn, omdat het hebben van ervaring essentieel is, je moet het karakter van het dier voelen, zien wat ze doen in de bossen, het is niet iets als een foto. De beste taxidermist ter wereld, die me veel heeft geleerd, was alleen goed in Afrikaanse dieren omdat hij daar het grootste deel van zijn leven was. Hij heeft de ijsbeer in dit museum gemaakt, maar die ziet er niet goed uit. Er zit iets van een tijger in, niet van een beer. De manier waarop hij zit. Zie je die otter daar? Die is briljant. Schattig, he? Kijk maar, het zijn hilarische dieren. Zo grappig…ze brengen gewoon de hele dag door in het water, ze zien eruit alsof ze hun leven geweldig vinden, begrijp je? Maar het is niet alleen een kunst en gevoel hebben, je moet ook veel over de anatomie van de dieren weten. Veel wetenschappers stellen me er vragen over.

Hoeveel dieren denk je dat je in totaal hebt opgezet, en hoeveel zijn er in het museum?
Er zijn rond de 100,00 dieren in het museum of in opslagruimtes verspreid door Stockholm, de een in betere staat dan de andere. Ik heb waarschijnlijk zo’n 1000 dieren opgezet, gerepareerd, gerenoveerd of geassisteerd bij het opzetten. Ik heb drie jaar gestudeerd bij een zeer, zeer bekwame taxidermist, en daarna zette ik mijn eerste dier op, een zeehond, en het museum vond ‘m mooi. Toen ik er eindelijk een echte baan! Ik had veel geluk, omdat ik kon toen werken met zoveel goede taxidermisten. Wel was het theoritisch erg moeilijk omdat… nou, omdat ik nooit echt naar school ben geweest, dus goede opleiding had ik niet. Ik moest veel moeite doen om alles te leren. Maar vogels zijn altijd goed voor me geweest. Ze zijn m’n specialiteit. Ik kan alles, maar geen dier is hetzelfde. Een vis lijkt op nergens anders op. Ik heb beren gedaan, vogels, slangen, kikkers, skeletten – van mensen en dinosaurussen – zelfs stenen en planten, en nog at prehistorisch en uitgestorven spul als dit (laat me een sabeltandtijger, een olifant/varken/zeehond-achtig ding en een klein paardje ter grootte van een konijn zien). Insecten heb ik ook gedaan. Kijk hier (laat me een opgezette vogel zien die bedolven is onder opgezette mieren, die de vogel schoon van luizen aan het maken waren). Ik drink en rook te veel de laatste tijd, dus mijn handen trillen te veel, en deze mieren waren de duivel. Je hebt een naald nodig om door ze heen te steken – je had m’n vinger moeten zien nadat ik er klaar mee was.

Heb je nog iets grappigs als parende wolven of poker spelende eekhoorns?
Ah, ja ooit maakte ik een compleet muizenorkest. En in het museum zijn opgezette muizen die achterna gezeten worden door katten – leuk voor de kinderen. Ik mag misschien wat toffe dingen gaan doen voor een expositie in Noorwegen, maar daar mag ik nog niets over zeggen.

Wat is het grootste dier wat je ooit hebt gedaan? Ik bedoel, hoe lang zou het duren om een olifant te vormen, van huid te voorzien en op te zetten?
Ik zou wel een olifant kunnen doen… Het zou me ongeveer vier jaar kostten, als ik assistenten zou kunnen krijgen. Toen ik jong was hielp ik met een zeeolifant. Die was echt enorm.

Wat zijn je huidige projecten?
Allerlei dingen. Ook dingen die ik nooit eerder heb gedaan, zoals het vormen van skeletten voor een nieuwe expositie over de evolutie van de mens. Ze kopen figuren van een fantastische Franse artiest, van de oudste man ooit gevonden, van 5 miljoen jaar oud. De figuren zijn schitterend gedaan, het zijn echt lijkende constructies, niet als deze (laat me een echt belabberde homo erectus zien die eruit ziet als een blote oompa loompa). De Franse kunstenaar gebruikt technieken die normaal gesproken gebruikt worden door de politie, zodat ze gezichten kan reconstrueren van schedels van mannen die duizenden jaren geleden leefden.

Hoe zit het met dierenrechtenorganisaties als de PETA, vallen ze je lastig?
Sommigen mensen kijken op me neer, denk ik. Ooit werd ik geinterviewd door een journalist die foto’s nam terwijl ik het dier prepareerde met het bloedige lijk en alles. In het artikel liet hij het eindresultaat niet eens zien. Het bleek een maffe vegetarier te zijn. Hij geloofde dat fruit gevoelens heeft en dat soort dingen. Zo’n 80 procent van de Zweden heeft een computer en ze denken dat ik een beetje gek ben. Ik ben een jager, altijd al geweest. Hoewel ik de laatste tijd niet zo veel meer jaag. Ik ging op jacht naar dieren voor het museum op de Falkland eilanden, in Georgië en ook in Afrika. Je weet wel, verzamelen en zorgen voor dieren.

Zorgen voor dieren?
Ja, er op schieten. Ervoor zorgen dat ze goed geconserveerd blijven nadat ze waren gestorven in het bos. Ik houd ervan om naar Australie te gaan. Beeldschone vogels. Veel slangen. Je hebt tien van de meest gevaarlijke slangen ter wereld daar. Ik houd niet van Australische slangen. Ooit hadden we van die Australische pythons hier – van die fucking grote slangen – meer dan twee meter lang. Een ervan ontsnapte natuurlijk uit zijn kooi. We konden hem na een dag zoeken nog steeds niet vinden op het kantoor, maar we moesten toch een keer naar huis. De nachtbewaker vond hem en greep naar zijn pistool. Maar in plaats van te schieten rende hij weg en nam de volgende dag ontslag. Wij konden de slang pas drie dagen later vinden. Maar Georgië schijnt de meest ruige en gevaarlijkste plaats in de wereld te zijn. En ze haatten dat – ze wilden zelfs niet eens bij ons in de buurt komen – we een paar albatrossen neerschoten. Bijgeloof. Ik herinner me een keer, ik was in een rubberen boot op de oceaan toen ik plotseling zag ik dat de lucht zwart kleurde. Het kwam eraan. Ik zorgde dat ik zo snel als ik kon in een baai vaarde. Toen het kwam, sloeg de wind de golven gewoon plat, de wind was meer dan honderd knopen. Ik had een blik bier en gooide het omhoog, het verdween gewoon, het werd opgezogen in de lucht. Na een uur verdween de storm en was het weer zonnig.

Is je huis een soort bevroren dierentuin?
Nee, nee, absoluut niet. Ik heb helemaal geen dieren thuis. Mijn dieren zijn nooit perfect. Ik kan er tevreden mee zijn, maar ze zijn nooit perfect. Als je een dier in een bepaalde vorm positie zet, moet je een hoop compromissen doen. De ogen kunnen er raar uitzien. Het zou me te veel gaan irriteren, om thuis naar ze te kijken.

Kom op, vertel me over de nieuwe tentoonstelling in Noorwegen?
Vooruit dan. Het is behoorlijk grappig. Onderzoekers daar hebben ontdekt dat homoseksualiteit bij dieren vrij normaal is. Vooral bij walvissen en dolfijnen. En apen natuurlijk, die zijn net als wij.

Wow, I houd van homodieren!
De zwaan, zo is gebleken, kent een situatie waarbij twee homoseksuele mannetjes elk seizoen een vrouwtje verkrachten en bevruchten, maar wanneer het nageslacht is geboren jagen ze de vrouwtjes weg en voeden de kinderen zelf op. Bij mannelijke walvissen stopt de een zijn penis in het spuitgat van de andere. Een soort blowjob, maar hun tanden zijn te scherp, dus kunnen ze hun mond niet gebruiken.

OSCAR HEDSTRÖM