Onze vriendin en VICE-medewerkster Wim lijdt aan een angststoornis, die haar leven regelmatig tot een emotionele hel maakte. Toen haar paniekaanvallen voor het eerst opkwamen verdween Wim gewoon. We hadden ongeveer één jaar lang niks van haar gehoord toen ze plots weer opdook en ons een werk met de titel ‘Nuts Coloring Cunts’ toestuurde. Blijkbaar had ze, nadat ze in therapie was gegaan, een kunstproject en een blad voor mensen met psychische stoornissen opgericht. Ze wist ook niet waarom in het hele land geen publicatie te vinden is die zich met psychische aangelegenheden bezighield. Daarom besloot ze dat gewoon zelf te doen en ging ze naar psychicharische klinieken en bijeenkomsten, totdat ze een handvol medewerkers bij elkaar had.

De medewerkers die ze vond zijn Molly Brundin, Hanna Friman, Fro-Fro en Martin; samen noemen ze zich ‘Nuts’. Één keer in de week komen ze bijeen om creatieve dingen te doen, en om niet zo alleen te zijn. Hun werken zijn normaal gesproken niet echt serieus bedoeld, maar respectloos, grappig en progressief. Dat heeft Zweden al sinds de jaren 60 niet meer meegemaakt. Als hommage aan de buitenbeentjes van de kunstwereld besloten ze om de tekeningen uit het “Cunt Coloring Book” van Tee Corinne te verfijnen. Deze oefening noemden ze “Hitta Fittan”; vind de kut.