Na zoveel enthousiaste mailtjes te hebben gekregen over het onderstaande sexavontuur van Maxim Hartman dachten we: “Het zou eigenlijk toch best zonde zijn om dat ene supergeheime verhaal van Maxim, die hij eigenlijk voor ons alleen had geschreven en voor niemand anders, niet te delen.” Zeg nou zelf, wat is nou een betere manier om je weekend te starten dan met dit klompje goud? Graag gedaan. 

Toen ik nog een kleine jongen was hing ik vaak aan mijn slaapkamerdeur. Ik hield me aan de deurknop vast en trok mijn knieën hoog op zodat ik los van de vloer kwam en dan begon ik tegen de deur op te rijen. Steeds sneller. Het was een enorme krachtsinspanning maar ik kreeg er een heerlijk gevoel van in mijn kruisje. Ik ontdekte het bij toeval en deed het steeds vaker. Tijdens een gymles op de middelbare school overkwam het mij ook. Op een keer hadden we een klauterwedstrijd en moesten we via een dik touw naar boven klimmen. Wie als eerste het plafond van de gymzaal aantikte had gewonnen. Ik wou graag winnen en klom als een raket naar boven. Gek genoeg maakte ik precies dezelfde bewegingen als tegen de deur. Ik weet nog goed dat ik halverwege het touw ineens klaarkwam en dat de gymlerares en de andere kinderen verbaasd naar mij keken en vroegen waarom ik niet gewoon verder klom. Tegenwoordig gebruik ik mijn hand als mijn vrouw geen zin heeft en ik was dat deurrijen al die tijd vergeten tot mijn vrouw laatst naar de stad ging om geld in te ruilen voor nutteloze dingen. Ik bleef alleen thuis en uit verveling bladerde ik wat in een reclamefolder van de Gamma. Op pagina twee stonden allemaal plaatjes van binnen en buitendeuren en toen herinnerde ik mij ineens alles weer. Ik heb het ook nog even geprobeerd maar ik weeg nu ruim 85 kilo en het deed erg pijn aan mijn handen en de scharnieren van de deur kraakten gevaarlijk. Nou zit ik erover te denken om een keer met zwaar ingezwachtelde handen naar een bankfiliaal te gaan om daar aan zo’n zware kluisdeur te hangen. Het zou zo jammer zijn als ik nooit meer zou kunnen deurrijen want het geeft een heel apart gevoel en het is echt goed voor je conditie. Ik kan me trouwens niet goed voorstellen dat niemand anders ooit deur heeft gereden. Misschien rust er nog wel een taboe op.

MAXIM HARTMAN